Arado Ar196 A3 – Μικρές Κυκλάδες

Aviation Archaeology in Greece

Κείμενο: Μανώλης Μπαρδάνης

Σαββάτο 4 Δεκεμβρίου 1943.
…Μια μικρή γερμανική νηοπομπή ξεκίνησε από τον Πειραιά με προορισμό τη Λέρο, που είχαν ήδη καταλάβει τα γερμανικά στρατεύματα. Η νηοπομπή, που συνοδευόταν από τρία υδροπλάνα Arado 196, των Σμηναρχίών 1,2 και 3./SAGr.126, δέχθηκε επίθεση από επτά συμμαχικά αεροσκάφη Beaufighter κοντά στη Μακρόνησο. Το Arado Ar196 A3, της Σμηναρχίας 2./SAGr.126, με κωδικό D1+MK (αριθμό κατασκευής 1015), και πλήρωμα τον πιλότο Uffz. Karl Steinbrecher και τον πλοηγό-πολυβολητή τον Ltn. Eberhard Ahrends, αναγκάστηκε να προσνηωθεί αρκετά αργότερα, ενώ η νηοπομπή βρισκόταν ανατολικά της Δονούσας, βόρεια από την Κίναρο, προκειμένου το πλήρωμα να αντιμετωπίσει τις μηχανικές βλάβες που προκλήθηκαν από την επίθεση των Βρετανών.
Όσο το πλήρωμα προσπαθούσε να επισκευάσει τις βλάβες, τα άλλα δύο, έκαναν κύκλους από πάνω στα 200 πόδια, περιμένοντας την εξέλιξη. Ξάφνου έκαναν την εμφάνισή τους τέσσερα ακόμη Beaufighter της 47ης Μοίρας RAF. Ο σχηματισμός τους αποτελούνταν, από το …../Ζ με κυβερνήτη τον F/O Joseph Arthur Unwin και πλοηγό τον Sgt. P. J. Tuhill, το LX898/W με κυβερνήτη τον Sgt. G.Robert T. “Bob” Willis και πλοηγό τον Sgt. D. P. Thompson, το …./Ο με κυβερνήτη τον F/O J. W. Edwards και πλοηγό τον F/Sgt. H. N. Allen, και το …../Χ με κυβερνήτη τον Sgt. J. R. Edgar και πλοηγό τον Sgt. H. W. Wood.

[Οι πρόσφατες διαταγές που είχαν διαβιβασθεί στην 47η Μοίρα, ακύρωναν τη χρήση αεροτορπιλών και ρουκετών. Τα μικρά πλοιάρια που ήταν ο κυρίως στόχος τους, πλέον, μπορούσαν να αντιμετωπιστούν, με κανονιοβολισμούς από τα 4 × 20 mm Hispano Mk II cannon, που έφεραν στο ρύγχος της ατράκτου και πολυβολισμούς από το .303 in (7.7 mm) Browning του πλοηγού-πολυβολητή. Λόγω της έλειψης του βάρους αεροτορπιλών και ρουκετών τα αεροσκάφη, ήταν περισσότερο ευέλικτα και είχαν μειωμένη κατανάλωση καυσίμου. Αυτό τους έδινε το πλεονέκτημα να μπορούν να επιχειρήσουν με μεγαλύτερη διάρκεια πτήσης και να ελίσσονται σε μικρούς όρμους. Στοιχεία που θα έκαναν τον εντοπισμό ή την καταδίωξη και την επίθεση σε μικρά πλοιάρια περισσότερο επιτυχημένη].

Οι Βρετανοί πιλότοι πλησίασαν διστακτικά στην αρχή, φοβούμενοι ότι επρόκειτω για τέχνασμα ενέδρας. Ο αρχηγός F/O Joseph Arthur Unwin με το …../Ζ αποσπάστηκε από το σχηματισμό και ανέβηκε σε μεγαλύτερο υψόμετρο να παρατηρεί για τυχών επερχόμενα γερμανικά αεροσκάφη, Bf-109. Εν τω μεταξύ, το Arado 196 A3, της 1./SAGr.126, με κωδικό D1+BH (αριθμό κατασκευής 0302) είχε ξεκινήσει διαδικασίες προσνήωσης, προκειμένου να παραλάβει τον Uffz. Karl Steinbrecher από το D1+MK, που ήταν ήδη τραυματισμένος από την πρωινή επίθεση που είχε δεχθεί στη Μακρόνησο.
Ώρα 13:50 τα υπόλοιπα 3 Beaufighter, επιτέθηκαν. Πρώτος ο Sgt. Robert “Bob” Willis έστρεψε τα πυρά του αεροσκάφους του, εναντίον του εύκολου στόχου που βρίσκονταν στη θάλασσα. Το Arado 196 (D1+MK) βυθίστηκε. Ο πλοηγός Ltn. Eberhard Ahrends σκοτώθηκε και χάθηκε στη θάλασσα, ενώ ο πιλότος Uffz. Karl Steinbrecher κατάφερε να μπει τραυματισμένος στη σωστική λέμβο που είχε προετοιμάσει για την επιβίβαση του στο δεύτερο Arado 196 (D1+BH), που όμως εν τω μεταξύ δεν προλάβαινε να ανακόψει την διαδικασία προσνήωσης,.
Εκείνη τη στιγμή ο Bob Willis, επιτέθηκε και πάλι, αυτή τη φορά στο δεύτερο Arado. Από τα πυρά του, έσπασε ο δεξιός πλωτήρας του υδροπλάνου, που κρέμασε, αλλάζοντας έτσι την αερο-υδρο-δυναμική του, και το ανάγκασε να συντριβεί στα κύμματα, κατά την προσπάθεια προσνήωσης-απονήωσης. Έως την τελική πτώση, ο πλοηγός του Arado 196, Uffz. Hubert Thurner, δεν σταμάτησε να πυροβολεί τα Beaufighter, γεγονός που δεν πέρασε απαρατήρητο από τα βρετανικά πληρώματα. Ο πιλότος του Arado 196, Ltn Friedrich Brunswig σκοτώθηκε ενώ ο πλοηγός, παρέμεινε αλώβητος.
Μέσα από τη σωστική λέμβο, η ματιά του Karl Steinbrecher διασταυρώθηκε με τη ματιά του Bob Willis που περνούσε με το αεροσκάφος του εκείνη τη στιγμή, σε πορεία, κατευθείαν προς τη σωστική λέμβο. Για μια στιγμή ο Karl Steinbrecher πίστεψε ότι είχε έρθει η ώρα του. Όμως ο Bob Willis σεβόμενος ίσως κάποιο άγραφο κώδικα των μαχόμενων πιλότων, συνέχισε χωρίς πυρά και πέρασε από πάνω του.

Οι δύο άντρες Karl Steinbrecher και Robert Willis, συναντήθηκαν στην Αγγλία τον Ιούνιο του 2002 όχι ως εχθροί πλέον αλλά σε φιλικό, όμως φορτισμένο, συγκινησιακά κλίμα συζήτησαν για όσα πέρασαν, για όσα κι όσους χάθηκαν. Αντάλαξαν μνήμες του παρελθόντος κι αποχωρίστηκαν.
Πρώτος, ο Karl Steinbrecher το 2005 και κατόπιν το 2014, ο Bob Willis σε ηλικία 92 ετών, πήγαν να συναντήσουν τους μαχητές εκείνων των ημερών….

Arado

Επιστολή – κοινοποίηση που μου έκανε ο Bob Willis στις 10 Νοεμβρίου 2007, με την θέση κατάρριψης.

“Μικρό απόσπασμα από όσα έγραψα για το βιβλίο του Νίκου Λεβογιάννη-Νεότερη Ιστορία της Νάξου. Τόμος Β, τεύχος 4ο, όπου αναφέρονται και οι πηγές”.

Ακολουθεί δεκάλεπτο κινηματογραφικό σε γερμανική γλώσσα, από την συνάντηση του Bob Willis και του Karl Steinbreher που ευγενικά μου παραχώρησε στις 17 Δεκεμβρίου 2007, ο γαμπρός του Karl Steinbreher, Fritz Hartmann.

Junkers – Ju88, Στρυμονικός κόλπος – Strymonic Gulf

Aviation Arcaeology logo new

 

Κατά τη διάρκεια ερευνητικών καταδύσεων εντοπίστηκε από την ομάδα UFR συντρίμμια αεροσκάφους που πιθανότατα ανήκουν σε γερμανικό βομβαρδιστικό Ju88. Την ομάδα αποτελούσαν οι Βασίλης Μεντόγιαννης, Αναστάσης Αγάθος, Γιώργος Καρέλας και Γιάννης Βλαχοπαναγιώτη.

Η έρευνα για την ταυτοποίηση και την ιστορία του αεροσκάφους βρίσκεται σε εξέλιξη….

Aviation Archaeology Greece JU88

 

 

Aviation-Archaeology-in-greece---Ju88-web2

 

 

National markings
From 1933 to 1935, Germany did not officially possess an air force, but the nazification of the civilian airfleet was evident by a replica of the Nazi flag painted on both sides of aircraft fins. This consisted of a bright red band with a white circle in which there was a black Hakenkreuz (swastika), very often standing on one point to emphasize an impression of dynamism and movement. In early 1936, a series of changes came into force. These included the application of the Balkenkreuz (national cross), a Greek cross with four arms of equal length.

National marking _ Balkenkreuz

National marking _ Balkenkreuz

This was black with white outline similar to that used on German tanks. The Balkenkreuz was placed on both sides of an aircraft’s fuselage at midpoint between the wing and tail units. It was also painted on the wings, both on upper and undersurface. This emphasized the importance of identifying friend and foe in a campaign where close cooperation between ground-attack aircraft and dive bombers and the assaulting armored forces was a fundamental feature of the Blitzkrieg.
The aircraft of the German Legion Condor that took part in the Spanish Civil War were repainted, as Germany was not officially at war against the Spanish Republic. Instead of Balkenkreuz and Hakenkreuz, they carried a white Andrea’s cross in a black circle on both sides of the fuselage, while fins and rudders had a black Andrea’s cross on a white background. The conspicuous red/white/black swastika painted on fins and rudders was discarded and replaced in late 1938 by a simple black swastika, often with a thin white outline. In the case of ambulance airplanes, the black and white Balkenkreuz was replaced by a red cross on a circular white background.
Later in the war, there were several variations on the Balkenkreuz theme. For camouflage purposes, the cross was often merely outlined in white or black with the center left in the basic color.  [ Aircraft of the Luftwaffe, 1935–1945 An Illustrated Guide JEAN-DENIS G.G. LEPAGE]

 

Aviation-Archaeology-in-greece---Ju88-web

 

 

June 2016, during diving research the UFR team found aircraft wreckage. Probably belong to a German bomber Ju88. The team consisted of Vassilis Mentogiannis, Anastasis Agathos, George Karelas.  This research is to evaluate the archaeological potential of locating and surveying planes and shipwrecks in Strymonic bay.

The research for the identification of the aircraft is in progress …

Aviation Archaeology In Greece

Η ταυτοποίηση στη φωτογραφία πραγματοποιήθηκε από τον Νίκο Καρατζά. The identification of aircraft wreckage (photo) carried by Nikos Karatzas

 

Supermarine Spitfire, Survey Project 2016


Aviation Archaeology in Greece

 

Επιμέλεια: Νίκος Καρατζάς

Supermarine Spitfire, Survey Project 2016, text in English

AAG _Supermarine Spitfire, Survey Project 2016

Supermarine Spitfire, Survey Project 2016

Το Supermarine Spitfire υπήρξε ένα από τα πιο διάσημα καταδιωκτικά αεροσκάφη όλων των εποχών και σύμβολο της Βρετανικής αεροπορίας (RAF). Χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από τη RAF και τις συμμαχικές αεροπορίες στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Aviation Archaeology Greece spitfire Mkxvi-1b

71 χρόνια μετά……
Η αφορμή διεξαγωγής έρευνας για τον εντοπισμό των αεροσκαφών Spitfire δόθηκε από τις αναφορές που παρουσιάζονται στη λίστα απωλειών “Supermarine Spitfire losses in Greece 1942-1953″ που έχει επιμεληθεί ο Μανώλης Μπαρδάνης αλλά και στο “Λεύκωμα Πεσόντων”, στην επίσημη ιστοσελίδα της Πολεμικής Αεροπορίας. [2]

Το χρονικό διάστημα μεταξύ 4ης Απρίλιου – 7ης Αυγούστου 1945, κατέπεσαν στην περιοχή της Βάρης τρία αεροσκάφη τύπου Supermarine Spitfire, τα οποία ανήκαν στις Μοίρες Διώξεως 335 και 336 της τότε Ελληνικής Βασιλικής Αεροπορίας (Ε.Β.Α). Σύμφωνα με τις αναφορές δυο εξ αυτών κατέπεσαν στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή ενώ για το τρίτο δεν διευκρινίζεται το σημείο πτώσης.
335η & 336η Β.Ε.Μ.Δ
Οι πρώτες Ελληνικές Μοίρες Διώξεως συγκροτηθήκαν στη διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου στην Μέση Ανατολή.
Τον Οκτώβριο του 1941, συγκροτήθηκε στο αεροδρόμιο Ακίρ της Παλαιστίνης η 335 Βασιλική Ελληνική Μοίρα Διώξεως (Β.Ε.Μ.Δ), η παλαιότερη Μοίρα της ΠΑ, με 8 αεροσκάφη Hawker Hurricane MkI, στη συνέχεια με Hawker Hurricane MkII και αργότερα τον Δεκέμβριο του 1943 τα αεροσκάφη αυτά αντικαταστάθηκαν με Supermarine Spitfire Mk Vb/Vc.

335RHAF

335_1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

RHAF_335_squadron_establishment_document

Η 336 Β.Ε.Μ.Δ συγκροτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1943 στο αεροδρόμιο Αλμάζα κοντά στο Κάιρο με 21 αεροσκάφη Hawker Hurricane MK lIc.
To δυναμικό του πυρήνας των χειριστών αλλά και των τεχνικών προερχόταν από την 335 Μ.Δ.
Επέστρεψαν στην Ελλάδα στις 11 Νοέμβριου 1944. [3]

 

335RHAF desert squadrons336

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κατά την πτώση των Supermarine Spitfire έχασαν την ζωή τους οι χειριστές:

961078248

Ανθυποσμηναγός ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ του Ιωάννου

Γεννήθηκε το 1921 στα Τρίκαλα Κορινθίας.
Τον Σεπτέμβριο του 1939 εισήλθε στο Τμήμα Υπαξιωματικών της Σχολή Αεροπορίας. Αποφοίτησε τον Μάρτιο του 1941 με τον βαθμό του Σμηνία και ακολούθως έφυγε για τη Μέση Ανατολή, όπου πήρε μέρος στις εκεί διεξαγόμενες επιχειρήσεις κατά του Άξονα.
Σκοτώθηκε στις 4 Απριλίου 1945 έξω από τις ακτές της Βάρκιζας κατά την εκτέλεση αποστολής ανιχνεύσεως για την ανεύρεση φίλιου αεροσκάφους, όταν το αεροσκάφος του τύπου Spitfire της 336ης Μοίρας Διώξεως, πετώντας χαμηλά, προσέκρουσε στην επιφάνεια της θάλασσας και συνετρίβη.

Αεροσκάφος: Supermarine Spitfire

 

 

407212294Σμηναγός ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Αθανασίου

Γεννήθηκε το 1915 στη Μυτιλήνη.
Τον Οκτώβριο του 1935 εισήλθε στο Τμήμα Υπαξιωματικών της Σχολής Αεροπορίας και αποφοίτησε τον Σεπτέμβριο του 1937 με τον βαθμό του Σμηνία. Πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Ελληνοϊταλικού Πολέμου του 1940-41 και αργότερα της Μέσης Ανατολής, υπηρετώντας στην 335ης Μοίρα Διώξεως.
Σκοτώθηκε στις 15 Ιουνίου 1945 στον Όρμο Βάρης κατά την εκτέλεση αποστολής, όταν το αεροσκάφος Spitfire στο οποίο επέβαινε, της 335ης Μοίρας Διώξεως προσέκρουσε στη θάλασσα, κοντά στο στόχο και βυθίστηκε μαζί του.
Αεροσκάφος: Supermarine Spitfire ΒR 375/B

Αεροσκάφος: Supermarine Spitfire ΒR 375/B

 

 

1798736854Αρχισμηνίας ΚΩΣΤΑΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ του Δημητρίου

Γεννήθηκε το 1918 στη Μαναγούλη Φωκίδας. Τον Σεπτέμβριο του 1939 εισήλθε στο Τμήμα Υπαξιωματικών της Σχολής Αεροπορίας. Αποφοίτησε τον Μάρτιο του 1941 με τον βαθμό του Σμηνία χειριστή.
Μετά την κατάρρευση του Ελληνικού Μετώπου διέφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου πήρε μέρος στις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις.
Σκοτώθηκε στις 7 Αυγούστου 1945 στη Βάρκιζα Αττικής, λόγω αεροπορικού ατυχήματος με αεροσκάφος Spitfire της 335ης Μοίρας Διώξεως κατά την εκπαίδευση.

(Δεν διευκρινίζεται αν η θάλασσα ήταν το σημείο πτώσης)
Αεροσκάφος: Supermarine Spitfire ΕR 194 [2]

 

Μεθοδολογία έρευνας

Η έρευνα έχει προγραμματιστεί για τον Μάιο του 2016, και περιλαμβάνει την ευρύτερη θαλάσσια περιοχή του όρμου Βάρης η οποία και απεικονίζεται στους παρακάτω χάρτες.

varkiza3a complete(2)
Ο εντοπισμός τμημάτων των αεροσκαφών είναι δύσκολος και αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στον μικρό όγκο των αεροσκαφών Spitfire αλλά και στην απουσία μαρτυρίας ή ενδείξεων για το πιθανό σημείο συντριβής. Το βάθος στην περιοχή έρευνας κυμαίνεται από 20 έως 65 μέτρα.
Η θαλάσσια επιφάνεια που θα καλυφτεί στη διάρκεια της έρευνας ανέρχεται σε 3 ΝΜ2, ίση περίπου με 10 km2.
Για πιο αποδοτική και καλύτερη κατανομή της έρευνας η περιοχή που έχει επιλεγεί έχει διαιρεθεί σε 3 τομείς όπου κάθε ένας από αυτούς έχει υποδιαιρεθεί σε τμήματα του 1 ΝΜ.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας θα πραγματοποιηθεί σάρωση του βυθού με τη χρήση Side Scan Sonar και ROV ενώ αργότερα θα πραγματοποιηθούν καταδύσεις σε στόχους που έχουν εντοπιστεί και επιλεγεί.

rov-side

 

Spitfire – Ιστορικές φωτογραφίες

Περίοδος χρήσης Supermarine Spitfire στην Ελλάδα.
Το 1943, η Ελλάδα παρέλαβε τα πρώτα Supermarine Spitfire Mk VB/VC εφοδιάζοντας την 335 Μ.Δ και αργότερα την 336 Μ.Δ. οι οποίες είχαν βάση στη Μέση Ανατολή. Από το 1947 χρησιμοποιήθηκαν για εκπαιδευτικούς σκοπούς στη Σχολή Αεροπορίας ενώ το 1953 αποσύρθηκαν από την ενεργό δράση.

Supermarine Spitfire Mk.VB of 336 Squadron Royal Hellenic Air Force

Supermarine Spitfire Mk.VB της 336 Μ.Δ

 

Hellenic Aircraft Squadrons inspection,

Νοέμβριος 1944 Επιστροφή στην Ελλάδα. Αεροδρόμιο Ελληνικού (Χασάνι)

Papandreou_inspects_336_Squadron_Spitfires_IWM_CNA_4686

Νοέμβριος 1944
Ο Πρωθυπουργός Γεωργ. Παπανδρέου επιθεωρεί και συγχαίρει το προσωπικό των
τριών Μοιρών στο αεροδρόμιο του Ελληνικού (Χασάνι)

SPITFIRE Ioannina Airfield 1948_11948, Supermarine Spitfire στο αεροδρόμιο των Ιωαννίνων

Supermarine Spitfire, Survey Project 2016  Σε αρχείο PDF

Βιβλιογραφία – Αναφορές

• ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Γ’ ΤΟΜΟΣ, 1930 – 1941
Έκδοση Υπηρεσίας Ιστορίας Αεροπορίας Αθήνα 1990.
• ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ Δ’ ΤΟΜΟΣ, 1941 – 1944
Έκδοση Υπηρεσίας Ιστορίας Αεροπορίας Αθήνα 1980.
• ΟΠΛΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΡΙΨΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ 1940 – 1941
Νικόλαος Χριστοφίλης, Δούρειος Ίππος
• ΟΙ ΜΟΙΡΕΣ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ – Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βετεράνων Αεροπορίας, Αθήνα 2004
• Ελληνική Αεροπορία, Συνοπτική Ιστορία 1908-1944, Πολεμική Αεροπορία.
• Η ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ’40 – Ηλία Δ. Καρταλαμάκη. Αθήνα 1990.
• ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΣΕ ΞΕΝΟΥΣ ΟΥΡΑΝΟΥΣ 1941-1944 – Ηλία Δ. Καρταλαμάκη. Αθήνα 1993.

Παραπομπές
[1]Supermarine Spitfire losses in Greece 1942-1953
[2] http://www.pasoipa.org.gr/lefkoma/soma_browse/hellenic_airforce/
[3] https://www.haf.gr
[4] https://el.wikipedia.org/wiki/Supermarine_Spitfire

List of aircraft engines of Germany during World War II

Aviation-Arcaeology-logo

 

 

List of aircraft engines of Germany during World War II

This is a list of all German Motors including all aircraft enginesrocketmotorsjets and any other powerplantsalong with a very basic description.

The RLM used an internal designation system that included a number signifying the engine type9 for piston engines and 109 for jets and rocketsfollowed by a manufacturers code.

Each company was assigned a block of numbers for their designs:

090-099 - various minor manufacturers
100-199 - Bayerische Motorenwerke GmbH (BMW); later changed to 800 block
200-299 - Junkers Flugzeugund Motorenwerke A.G.
300-399 - BMW-Flugmotorenwerke Brandenburg GmbH (BMW-Bramo)
400-499 - Argus-Motoren GmbH
500-599 - Heinkel Hirth Motoren GmbH
600-699 - Daimler-Benz A.G.
700-799 - Klöckner-Humboldt-Deutz A.G.
800-899 - Bayerische Motorenwerke GmbH (BMW)

Using this system the famous BMW engine used in the Focke Wulf Fw 190 would be known as the 9 - 801Howeverthis system was not widely usedeven within the RLMand a common name consisting of the manufacturers name(often abbreviatedfollowed by the model number was much more commonThe list below uses the common BMW 801 instead of the official 9-801.

Engines produced before the RLMs designation system was set up are often listed using the same basicterminologySo while the interwar Argus 10 engine can be referred to as the As 10it is not correct to call it the 9-10,this designation was never applied.

The Luftwaffe also used engines from Francethe Gnôme-Rhône at its Me-323 “Gigant” transporter.

(incomplete listings)

Notable engines:

BMW 003
BMW 801
HWK 109-509

Piston Engines (Motors):

Argus Motoren

*Argus As 10 air-cooledinverted V-8 engine
*Argus As 401 eight-cylinder
*Argus As 402
*Argus As 410 12-cylinderair-cooled
*Argus As 411 larger development of the 410
*Argus As 412 H-block development of the 410
*Argus As 413
=Bayerische Motorenwerke=

*BMW 112 12-cylinder, (prototype)
*BMW 114 9-cylinder radial dieselwater-cooled (prototypes)
*BMW 116
*BMW 132 9-cylinder radialair-cooled
*BMW 139 18-cylinder two-row radialair cooled (prototype)

*BMW 801 14-cylinder two-row radialair cooled
*BMW 802 experimental18-cylinder two-row radial
*BMW 803 expermiental28-cylinder liquid-cooled four-row radial
*BMW 804
*BMW 804

BMW-Bramo

*Bramo 323

Daimler-Benz

*DB 600 12-cylinder inverted-V
*DB 601 improved DB 600 with fuel injection
*DB 602
*DB 603 enlarged DB601 for use in bombers and fighter-bomberslittle fighter use
*DB 604 (prototype)
*DB 605 improved and slightly enlarged DB601 for use in fighters
*DB 606 composed of twinned DB 601 enginesa coupled “power system
*DB 607
*DB 609
*DB 610 composed of twinned DB 605 enginesa coupled “power system
*DB 612
*DB 613 two coupled DB603 engines
*DB 614 24-cylinder
*DB 615
*DB 616
*DB 617
*DB 618
*DB 619
*DB 620
*DB 621 12-cylinder
*DB 622 12-cylinder
*DB 623 12-cylinder
*DB 624
*DB 625
*DB 626
*DB 627 12-cylinder
*DB 628 12-cylinder
*DB 629
*DB 630
*DB 631
*DB 632 12-cylinder

Kloeckner-Humboldt-Deutz

DZ 710 16-cylinder horizontally opposed diesel
DZ 720 H-block version of the 710

Hirth Motoren and Heinkel-Hirth

HM 504 4
HM 506 6
HM 508 8
HM 512 and 12 cylinder air-cooled inverted inlines

Junkers Motoren

Jumo 205 6-cylinder opposed liquid-cooled diesel
Jumo 207 improved 205 with a turbocharger
Jumo 208 prototype development of the 207
Jumo 210 inverted V-12
Jumo 211 inverted V-12mostly for bomber use
Jumo 213 improvedinverted V-12
Jumo 222 expermiental 24-cylinderfour-rowliquid-cooled multibank “radial” engine
Jumo 223 “box” engine made of four 207s
Jumo 224 advanced development of the 223

Jet and Rocket Engines:

“(Rocket enginesturbopropsturbojetsand other non-piston engines included)”
For the Last three digits: 001-499 Air Breathing500-999 Non-Air Breathing (Rockets)”

Air-Breathing:

“(turbojetsturbopropspulsejets, …. )”

*Heinkel HeS 3
*109-001 Heinkel HeS 8
*109-002 BMW-Bramo 002
*109-003 BMW 003 turbojet
*109-004 Junkers Jumo 004 turbojet
*109-005 Porsche 005
*109-006 Junkers/Heinkel 006
*109-007 Daimler-Benz 007
*109-011 Heinkel HeS 11
*109-012 Junkers 012 - developed into the Kuznetsov NK-12 turboprop engine
*109-014 Argus As 014 pulsejet
*109-016 Daimler-Benz 016 turbojet
*109-018 BMW 018 turbojet
*109-021 Heinkel HeS 21 turboprop, (project)
*109-022 Junkers 022
*109-028 BMW 028, (project)
*109-044 Argus 044

Rockets

“(non-air breathing engines: liquid fuel rocketsolid fuel rocket)”
*109-500 Walter
*109-501 Walterrocket (liquid fuel)
*109-502 Rheinmetall
*109-505 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-506 WASAG
*109-507 Walter
*109-508
*109-509 Walter HWK 109-509 liquid-fuel rocket
*109-510 BMW109-511 rocket (liquid fuel)
*109-511 BMW
*109-512 WASAGrocket (solid fuel)
*109-513 Schmidding
*109-515 Rheinmetallrocket (solid fuel)
*109-522 WASAGrocket (solid fuel)
*109-528 BMW
*109-532 WASAGrocket (solid fuel)
*109-533 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-543 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-515 Rheinmetall
*109-548 BMW
*109-553 Schmidding
*109-558 BMWrocket (liquid fuel)
*109-559 Walter
*109-563 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-573 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-593 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-603 Schmiddingrocket (solid fuel)
*109-613 Konrad
*109-708 BMW
*109-718 BMW
*109-719 Walter
*109-729 Walterrocket (liquid fuel)
*109-739 Walter

Other
Walter R I-203
Walter R II-203

 

Junkers – Ju52, Χανιά Κρήτη – Chania Crete

Aviation-Arcaeology-logo

 

Κείμενο: Νίκος Καρατζάς

Φωτογραφίες ναυαγίου: Στέλιος Τριπαλιτάκης

 

Η κατασκευή του Ju 52 ξεκίνησε το 1930 σαν μονοκινητήριο αεροσκάφος από την Junkers Flugzeug und Motorenwerke A.G.

Η Junkers Flugzeug ιδρύθηκε το 1895 από τον Hugo Junkers. θεωρείται από τις σημαντικότερες  εταιρείες παραγωγής αεροσκαφών στη διάρκεια του 2ου Π.Π. Δημιούργησε και εξέλιξε τα πιο επιτυχημένα μεταλλικά αεροσκάφη της Luftwaffe.

Η πρώτη πτήση με την μορφή που έγινε γνωστό (τρικινητήριο αεροσκάφος) πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1931. Ανάλογα με την χρήση και τη σειρά του αεροσκάφους χρησιμοποιούσαν τρεις κινητήρες Pratt & Whitney, 525/550 HP, καθώς και κινητήρες BMW τύπου 123Α-3, 132Τ/-2 με ισχύει 725 και 830 ίππους αντίστοιχα .

 

Aviation-Archaeology-Greece_-Nikos-Karatzas_-BMW-132

                         Στο τέλος του πολέμου μόνο 50 από αυτά είχαν πτητική ικανότητα.

 

Griechenland, Kreta, Ju 52

 

Το Ju 52 είχε πολλαπλούς ρόλους ενώ υπήρξαν 13 παραλλαγές του βασικού μοντέλου. Μεταγωγικό αεροσκάφος όπου στην διάρκεια και για τις ανάγκες του πολέμου χρησιμοποιήθηκε σαν βομβαρδιστικό, για την ρίψη αλεξιπτωτιστών καθώς και για απογειώσεις ανεμοπλάνων.

Η παραγωγή των Ju 52 σταμάτησε στις αρχές του 1945 ενώ κατασκευάστηκαν περίπου 5000 αεροσκάφη.

 

Junkers – Ju52/3m, Χανιά Κρήτη

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania-(23)

 

Τα συντρίμμια του Ju 52 το οποίο αποτέλεσε το κύριο μεταγωγικό αεροσκάφος των γερμανών βρίσκονται στη νησίδα των Αγίων Θεοδώρων, στο κόλπο Χανίων. Το αεροσκάφος βρίσκεται αναποδογυρισμένο στο βυθό σε βάθος 6 μέτρων.

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania_14

 

Μαρτυρίες αναφέρουν ότι το Ju 52 βρέθηκε στο σημείο τη δεκαετία του ’70 από τράτα καθώς πιάστηκε και παρασύρθηκε από τα δίχτυα της.

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania-(21)

 

                                                                                                                                                                              Αρχείο: Ju52 Betriebsanleitung 1939
Aviation Archaeology Greece Ju52-manual-aircraft-wreck1
 
 

Ju52-Chania1

 

Curtiss Wright

Aviation-Arcaeology-logo

 

Curtiss-Wright Corporation has the most renowned legacy in the aerospace industry. In 1929, Curtiss-Wright was formed by the merger of companies founded by Glenn Curtiss, the father of naval aviation, and the Wright brothers, renowned for history’s first flight. These technological pioneers ushered in the era of aviation and their trailblazing spirit made history. Curtiss-Wright has changed dramatically over the past eight decades, and continues to transform itself to be at the forefront of the markets that we serve.

Curtiss Wright 1941

As war clouds formed in Europe, the Armed Forces of the United States began to accelerate defense preparations and Curtiss-Wright played a major part in the production of armaments for the war effort. Curtiss-Wright’s incredible record of mass production, scale-up and management during World War II is a matter of documented history.

In 1940, Curtiss-Wright introduced the famous P-40 War Hawk, which through December, 1944 was to have a production run of 13,738 planes and serve with distinction in the Air Forces of 28 nations during World War II. Curtiss-Wright’s aggregate war score: 142,840 aircraft engines; 146,468 electric propellers; 29,269 airplanes which included the Curtiss Commando transport and the Navy dive bomber, the Helldiver.

Wright_Cyclone_18_2 (2)

During the war effort the company had been required to place its focus on the development and mass production of reciprocating engines and propellers. With the jet age dawning, the company withdrew from military airplane competition.

Wright R-1820 “Cyclone” PDF

          Wright-R-1820       Curtiss Wright_ Aviation Archaeology in Greece

Bayerische Motorenwerke – BMW

Aviation-Arcaeology-logo

Brandenburgische Motorenwerke GmbH (Bramo) in Berlin-Spandau, previously Siemens Apparate- und Maschinenbau GmbH, and BMW merged the development of air-cooled aero-engines. One year later, shortly before the start of the Second World War, BMW took over Bramo and integrated the Spandau Plant as BMW Flugmotorenwerke Brandenburg GmbH into BMW AG.1942_zwangsarbeit

During the Second World War, BMW was classified as a German armaments and war materials manufacturer, and devoted its resources almost exclusively to building aircraft engines for the German Air Force. Other plants were opened in addition to those in Munich and Eisenach.

Aviation-Archaeology-Greece_-Nikos-Karatzas_-BMW-132

BMW takes on its first foreign workers in 1940, employing them on the factory floor. From 1942, convicts, Eastern European prisoners of war, and predominantly Western European forced labourers are made to work at BMW alongside concentration camp prisoners. As in the majority of German industries, the company’s management has a technocratic approach and is focused on efficiency. The use of forced labour is tacitly approved and accepted. During the Third Reich, forced labourers must work in deeply distressing conditions. Today, BMW is painfully aware of the great human suffering caused by this, and deeply regrets the fate of the forced labourers.

 

Bayerische-Motorenwerke---BMW-Aircraft-Engine-Parts-Catalog-Manual

Bayerische Motorenwerke - BMW 801

Alpha codes of combat wings (units) and squadrons

Aviation-Arcaeology-logo

 

Alpha codes of combat wings (units) and squadrons

Buchstabenschlüssel der Kampfverbände der Luftwaff

Πηγή: www.rlm.at

 

kennzeichen1_e

 

The alpha codes of fighting units
Standard and exceptions considering the number of groups:
  A = wing staff (a blue letter to the left)
B = staff of the 1st group (a green letter to the left)
C = staff of the 2nd group (a green letter to the left)
D = staff of the 3rd group (a green letter to the left)
E = staff of the 4th group (a green letter to the left)
F = staff of the 5th group (a green letter to the left)
  1st Group H = 1st Squadron (a white letter to the left)
K = 2nd Squadron (a red letter to the left)
L = 3rd Squadron (a yellow letter to the left)
 2nd Group M = 4th Squadron (a white letter to the left)
N = 5th Squadron (a red letter to the left)
P = 6th Squadron (a yellow letter to the left)
 3rd Group R = 7th Squadron (a white letter to the left)
S = 8th Squadron (a red letter to the left)
T = 9th Squadron (a yellow letter to the left)
4th Group U = 10th Squadron (a white letter to the left)
V = 11th Squadron (a red letter to the left)
W = 12th Squadron (a yellow letter to the left)
 5th Group X = 13th Squadron (a white letter to the left)
Y = 14th Squadron (a red letter to the left)
Z = 15th Squadron (a yellow letter to the left)

Απώλειες Supermarine Spitfire στην Ελλάδα 1942-1953

Aviation-Arcaeology-logo

 

 

Απώλειες Supermarine Spitfire στην Ελλάδα 1942-1953

Επιμέλεια: Μανώλης Μπαρδάνης
info@naxosdiving.com

Greek flagΟ κατάλογος αφορά σε αεροσκάφη τύπου Supermarine Spitfire που απωλέσθηκαν στην Ελληνική επικράτεια.
Η περισυλλογή των στοιχείων βασίστηκε στα ΑΒ serials και σε αρκετές πληροφορίες από το διαδίκτυο και την βιβλιογραφία που αναφέρεται πιο κάτω. Επίσης όπου ήταν δυνατόν οι πληροφορίες διασταυρώθηκαν με τις καταρρίψεις που φέρονται να έκαναν οι Γερμανοί πιλότοι, τα ονόματα των οποίων καθώς και οι μοίρες που ανήκαν, μαζί με κάποια ακόμη στοιχεία καταγράφηκαν στον κατάλογο.
Σε καμία περίπτωση δεν είναι πλήρης και κάθε νέα πληροφορία που θα προκύπτει θα προστίθεται σε αυτόν.
Οπωσδήποτε κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα και ευελπιστούμε σε υποδείξεις και στοιχεία από τον αναγνώστη προκειμένου να εντοπιστούν και να διορθωθούν.

supermarine-spitfire

Τα στοιχεία από τα Air Britain serials και κάποια από το διαδίκτυο παραμένουν σε Αγγλική γλώσσα ενώ συμπληρωματικά στοιχεία για Ελληνικά πληρώματα αλλά και όπου κρίθηκε σκόπιμο, μπορεί να αποδίδονται και στα Ελληνικά.
Αρκετοί από τους κωδικούς κατασκευής αυτών των αεροσκαφών είναι εντελώς άγνωστοι, καθώς ήτε δεν ήταν διαθέσιμες πρωτογενείς πηγές, αρχεία και ORBs, ήτε γιατί είχαν καταστραφεί κατά τη διάρκεια ή το τέλος του εμφυλίου πολέμου.

Κατά την διάρκεια του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου, στις αρχές Ιουνίου 1948, οι Ελληνικές μοίρες που πετούσαν με Spitfire εκπαιδεύτηκαν από 2 Αμερικανούς αξιωματικούς και 4 ακόμη τεχνικούς τους και ανέλαβαν τον φρικτό ρόλο να χρησιμοποιήσουν βόμβες χημικού πολέμου, τύπου ΝΑΠΑΛΜ, για να εξοντώσουν όσους αντάρτες του ΕΛΑΣ είχαν απομείνει στο Γράμμο και το Βίτσι.
Στα μέσα του ίδιου μήνα, 2.267 κιλά Ναπάλμ από την Αμερική και 200 δοχεία ρίψης, Γερμανικής κατασκευής, μεταφέρθηκαν από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας στο αεροδρόμιο της Κοζάνης. Στις 20 του ίδιου μήνα 10 Spitfire χτύπησαν αρκετές ορεινές περιοχές και χωριά σπέρνοντας φρικτό θάνατο όχι μονάχα στους αντάρτες αλλά και σε χιλιάδες αμάχους πολίτες και παιδιά που απανθρακώθηκαν.
Σύμφωνα με λεπτομερή έκθεση του αρχηγού Αεροπορίας, πτέραρχου Εμμανουήλ Κελαϊδή (10.9.49), που δημοσιεύεται στα «Αρχεία» της ΔΙΣ (τ. 15ος, σ.122-71), μεταξύ 15 Ιουλίου και 27 Αυγούστου 1949, ρίχθηκαν συνολικά 341 βόμβες Ναπάλμ από αεροσκάφη Spitfire και Helldiver.

Τελευταία ενημέρωση: 06/11/2014

sp

enlish flagThe list refers to aircraft type Supermarine Spitfire which lost in the Greek territory and its limits. The collection of data was based on documents from several Missing Air Crew Reports (MACR), and Operational Record Books (ORB) of the RAF, SAAF and USAAF, as well as additional information from the internet and the literature mentioned below.
Where it was possible information cross checked with claims by German pilots, whose names and units belonging are recorded in the list.
Perhaps the list is not complete and any new information that arises will be added to it.
Certainly some mistakes are inevitable and hopefully instructions and data from the reader will help to identify and correct.

Last update: 06/11/2014

Supermarine Spitfire losses in Greece 1942-1953

 

Ιταλικό υδροπλάνο – Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Aviation-Arcaeology-logo

 

enlish flagA deadly reconnaissance patrol
During a reconnaissance patrol in the Ionian Sea on 5 June 1941, a british “Maryland” reconnaissance aircraft (probably of Νο.69 Squadron RAF stationed at Luqa, Malta, operating in the area at the time), sighted attacked and destroyed an Italian seaplane, which
was taxiing on the water in Argostoli harbour, Kefalonia.

Italian seaplane, Argostoli 5-6-1941

 

 

Greek flagΣτις 5 Ιουνίου 1941 ένα βρετανικό αεροσκάφος τύπου “Maryland”, πιθανότατα της Νο.69 Μοίρας της Βρετανικής Αεροπορίας με βάση στη Λούκα της Μάλτας (No.69 Squadron RAF, Luqa, Malta), κατά τη διάρκεια αναγνωριστικής περιπολίας στο Ιόνιο, κατέστρεψε ένα ιταλικό υδροπλάνο της Ιταλικής Αεροπορίας (Regia Aeronautica) το οποίο βρισκόταν στο λιμένα του Αργοστολίου, στην Κεφαλλονιά.

Το συμβάν μνημονεύεται στην αναφορά “War Cabinet – Weekly Resume May 29th to June 5th 1941” στην ενότητα “Αir Situation, Malta.” (παράγραφος 53):

…“Our reconnaissance aircraft have constantly patrolled the coasts of Tunis and Tripoli and the Ionian Sea. During one of these flights a 
Maryland destroyed an Italian seaplane on the water at Argostoli (Cephalonia).”…

malta cent

καθώς και στην εφημερίδα “The Courier-Mail newspaper June 6th, 1941 (National Library of Australia), στο άρθρο υπό τον τίτλο: ITALIANS’ CONVOY BATTERED:

…“LONDON, June 5. …On a reconnaissance flight off the island of Cephalonia, a British aircraft attacked an Italian seaplane, which was
 taxiing on the water, and destroyed it.”…   

Κλικ για μεγέθυνση

 The-Courier-Mail-(RAF-5-6-1941)web

 

Το ιταλικό υδροπλάνο ήταν πιθανότατα ένα Cant Z.506B “Airone” από τις μοίρες ναυτικής αναγνώρισης της Regia Aeronautica που ενδεχομένως πήραν μέρος στην κατάληψη των Ιονίων Νήσων τον Απρίλιο του 1941 ή επιχειρούσαν από εκεί στην πρώτη περίοδο της ιταλο-γερμανικής κατοχής: (βλέπε πληροφορίες για το Cant Z.506B παρακάτω)
Στις 30 Απριλίου 1941, πέντε υδροπλάνα Cant Z.506B απογειώνονται από το Brindisi της Απουλίας (πιθανότατα ανήκουν στο 35ο σμήνος ναυτικού βομβαρδισμού). Προηγούνται τριών μεταφορικών αεροσκαφών Savoia-Marchetti SM.82 που απογειώνονται από το αεροδρόμιο Galatina με 60 αλεξιπτωτιστές του 2ου Τάγματος Αλεξιπτωτιστών. Ο σχηματισμός κατευθύνεται στην Κεφαλλονιά όπου διεξάγεται αεραπόβαση. Η επιχείρηση λήγει με τον αφοπλισμό της μικρής ελληνικής αστυνομικής δύναμης που αποτελεί τη μόνη φρουρά της νήσου. Πρόκειται για την πρώτη επιχείρηση των Ιταλών αλεξιπτωτιστών (185a Divisione Paracadutisti “Folgore”) και στέφεται από πλήρη επιτυχία!

H αναφορά που τεκμηριώνει τη ρίψη των Ιταλών αλεξιπτωτιστών ως πρώτη επιχείρησή τους στον πόλεμο.

13                Σελ. 14 του κειμένου της αναφοράς της US Military Intelligence Service με ημερ. 2-12-1942

Η φωτογραφία που παρατίθεται εικονίζει ένα από τα υδροπλάνα να προσεγγίζει την προβλήτα του λιμανιού στο Αργοστόλι την ίδια ημέρα της κατάληψης της Κεφαλονιάς (και ένα μόνο μήνα πριν την αναφορά της καταστροφής του υδροπλάνου από το βρετανικό Maryland).

Italian seaplane Cant-Z-506B (Cephalonia 30-4-1941)

Στις 5 Μαΐου 1941 η μεραρχία «Acqui» αναλαμβάνει τη διοίκηση όλων των Ιονίων και η Ιταλική αεροπορία εγκαθιστά στην Κεφαλονιά και στη Ζάκυνθο σταθμούς αναγνώρισης – έγκαιρης προειδοποίησης, και στην Κέρκυρα ένα αεροδρόμιο περιορισμένης δυναμικότητας κυρίως ως σταθμό ανεφοδιασμού.

Οι πληροφορίες και τα αρχεία που τεκμηριώνουν την αναφορά προέρχονται από έρευνα που πραγματοποίησε ο Τηλέμαχος Μπεριάτος, 2010-2014.

 

Cant Z.506B “Airone”

Ιταλικό τρικινητήριο υδροπλάνο που αρχικά επιχειρούσε ως αναγνωριστικό και τορπιλοπλάνο. Η στρατιωτική αυτή έκδοση αναπτύχθηκε το 1939 (παράχθηκαν μόλις 324) από το πολιτικό επιβατηγό μοντέλο Cant Z.506Α του 1936.

CRDA_Cant Z.506B

Όταν η Ιταλία εισήλθε στον πόλεμο στις 10 Ιουνίου 1940, 97 αεροσκάφη ήταν επιχειρησιακά, κατανεμημένα σε δύο σμήνη ναυτικού βομβαρδισμού (Stormi da Bombardamento Marittimo, αναλυτικά: 31°Stormo B.M. “autonomo” στο αεροδρόμιο Cagliari-Elmas στη Σαρδηνία με 22 αεροσκάφη και 35° Stormo B.M. στο Brindisi της Απουλίας με 25 αεροσκάφη), καθώς και σε μερικές μοίρες ναυτικής αναγνώρισης (Squadriglia da Ricognizione Marittima).

Το “Airone” χρησιμοποιήθηκε ευρέως μεταξύ 1940-1941 στη Γαλλία και την Ελλάδα και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάληψη των νησιών, συμπεριλαμβανομένων των Ιονίων (Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος).

Η τρωτότητα του ενάντια στα συμμαχικά μαχητικά το περιόρισε στη συνέχεια του πολέμου σε αποστολές θαλάσσιας επιτήρησης και διάσωσης (στην αρχή του πολέμου ένας σχηματισμός με δύο αεροσκάφη στάθμευε στη Λέρο και μεταφέρθηκε αργότερα στη Ρόδο). Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση, το αεροσκάφος χρησιμοποιήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και στα ελληνικά νησιά. (Πηγή: http://en.wikipedia.org/wiki/CANT_Z.506)