Aerial Bomb AN-M64

Aviation Archaeology in Greece

 

 

Έρευνα – Επιμέλεια κειμένου: Νίκος Καρατζάς

 

Greek flag Στη διάρκεια ερευνητικών καταδύσεων στα «Ναρκοπέδια Σαρωνικού» εντοπίστηκαν νότια της νησίδας Πατρόκλου (Γαϊδουρονήσι) δυο βόμβες ΑΝ-Μ64, τύπου G.P.(General Purpose) αμερικάνικης κατασκευής. Από τις βόμβες έχει αποκολληθεί το ουραίο τμήμα το οποίο και εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση.

Aviation Archaeology Greece _aquatec.gr

 

Οι AN-M64 χρησιμοποιήθηκαν σαν βόμβες γενικής χρήσης 500lb, με εκρηκτικό φορτίο που αποτελούνταν από 267 lbs TNT ή 274 lbs “Σύνθεση Β”. Ήταν βαμμένη σε χρώμα χακί με μια κίτρινη ρίγα για τη σήμανση του κέντρου βάρους.

Aviation Archaeology Greece _aquatec.gr

Το ελάχιστο ασφαλές ύψος ρίψης ήταν τα 2500 πόδια. Στα έγγραφα της USAAF αναφέρεται η χρήση της AN-M64 σε στόχους όπως σιδηροδρομικές γραμμές, γέφυρες, μικρά σκάφη, αποβάθρες.

M64-bombdata

Βόμβες ΑΝ-Μ64 έφεραν βομβαρδιστικά αεροσκάφη τύπου Β-17, Β-24 καθώς και Β-26 Marauder.

b17-loading-bombs-into-bay-

Από τα αρχεία βρέθηκαν δυο επιθέσεις αμερικάνικων αεροσκαφών εναντίον γερμανικών στόχων που να δικαιολογούν την παρουσία των βομβών στο σημείο. Η πρώτη επίθεση προέρχεται από το Ημερολόγιο Πολέμου της 21. U_Jägerflottille και αναφέρεται στον βομβαρδισμό των πλοίων BULGARIA και DRACHE στα νότια του Σουνίου από αεροσκάφη Bristol Blenheim την 3.1.1943.

Από τα αρχεία του German Naval Group Command South αναφέρεται επίθεση από αεροσκάφη Vikers Welligton 
ενώ άλλη αναφορά σαν αεροσκάφη επιδρομής αναφέρονται τα B-26 Marauder όπου στην συγκεκριμένη επιδρομή καταρρίφθηκε 
το Β-26 FK375/D ‘Dominion Revenge’ c/n 41-7396. http://aviationarchaeology.gr/?p=196

report

 

 

 

Aviation Archaeology Greece

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δεύτερη αναφέρεται σε επιδρομή βομβαρδισμού του Λιμένα Πειραιώς και του αεροδρομίου Χασάνι στις 17.11.1943 από Β-17 με πορεία προς το στόχο επάνω από το Λαγονήσι και εγκατάλειψη επάνω από την Πελοπόννησο.

Καταδυτική ομάδα:

  • Αρετή Κομηνού
  • Τάσος Χατζηλιάδης
  • Παναγιώτης Βλέτσας
  • Τάσος Τσαλαβούτας
  • Κώστας Μιχάλαινας
  • Γιώργος Κολίκης
  • Αποστόλης Κυπραίος
  • Νίκος Καρατζάς

 

enlish flagThe American version of the 500 lb general purpose bomb was the AN-M64. It’s explosive charge consisted of either 267 lbs of TNT, 262 lbs of Amatol, or 274 lbs of Composition B. The AN-M64 was painted olive drab with a 1″ yellow stripe marking the center of gravity, with a stripe around the nose and rear of the bomb. It was 57″ long and 14″ in diameter with a 0.3″ thick steel casing.
The minium safe drop altitude listed for the AN-M64 was 2500 feet. USAAF documentation listed target examples of: “Steel railroad bridges, subways, concrete docks, light cruisers”.

aerial-bombs

http://www.303rdbg.com/bombs.html

The General Purpose (GP) bombs used in the early missions were fitted with quarter second delay tail fuses with an extra tenth of a second fuse in the nose. In a report in December 1942, after the raid on Lille, it was calculated that 30 percent of the bombs dropped had failed to explode
because the arming mechanisms had frozen up after being exposed the damp conditions on the airfields overnight. Standard Operating Procedure was soon changed so that fuses were installed just before take off. Eventually, to avoid accidents in landing, fuses were to be inserted only when the bombs
were securely fixed into the aircraft.

Saronic 13_12_2015
In 1943, a new set of GP bombs were produced: the M57 250lb, M64 500lb, M65 1000lb and M66 2000lb. These accounted for most of the bombs dropped in the final year of the war. In January 1945, experts recommended 250lb GP bombs to be used against synthetic oil plants,
ammunition dumps and oil storage facilities. the 100lb bomb was recommended for attacking railway yards and runways.

The team:

  • Areti Kominou (photos)
  • Nikos Karatzas
  • Tasos Hatziliadis
  • Panagiotis Vletsas
  • Tasos Tsalavoutas
  • Kostas Michalenas
  • Tolis Kipreos
  • George Kolikis

 

 

 

 

Junkers – Ju52, Χανιά Κρήτη – Chania Crete

Aviation-Arcaeology-logo

 

Κείμενο: Νίκος Καρατζάς

Φωτογραφίες ναυαγίου: Στέλιος Τριπαλιτάκης

 

Η κατασκευή του Ju 52 ξεκίνησε το 1930 σαν μονοκινητήριο αεροσκάφος από την Junkers Flugzeug und Motorenwerke A.G.

Η Junkers Flugzeug ιδρύθηκε το 1895 από τον Hugo Junkers. θεωρείται από τις σημαντικότερες  εταιρείες παραγωγής αεροσκαφών στη διάρκεια του 2ου Π.Π. Δημιούργησε και εξέλιξε τα πιο επιτυχημένα μεταλλικά αεροσκάφη της Luftwaffe.

Η πρώτη πτήση με την μορφή που έγινε γνωστό (τρικινητήριο αεροσκάφος) πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο του 1931. Ανάλογα με την χρήση και τη σειρά του αεροσκάφους χρησιμοποιούσαν τρεις κινητήρες Pratt & Whitney, 525/550 HP, καθώς και κινητήρες BMW τύπου 123Α-3, 132Τ/-2 με ισχύει 725 και 830 ίππους αντίστοιχα .

 

Aviation-Archaeology-Greece_-Nikos-Karatzas_-BMW-132

                         Στο τέλος του πολέμου μόνο 50 από αυτά είχαν πτητική ικανότητα.

 

Griechenland, Kreta, Ju 52

 

Το Ju 52 είχε πολλαπλούς ρόλους ενώ υπήρξαν 13 παραλλαγές του βασικού μοντέλου. Μεταγωγικό αεροσκάφος όπου στην διάρκεια και για τις ανάγκες του πολέμου χρησιμοποιήθηκε σαν βομβαρδιστικό, για την ρίψη αλεξιπτωτιστών καθώς και για απογειώσεις ανεμοπλάνων.

Η παραγωγή των Ju 52 σταμάτησε στις αρχές του 1945 ενώ κατασκευάστηκαν περίπου 5000 αεροσκάφη.

 

Junkers – Ju52/3m, Χανιά Κρήτη

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania-(23)

 

Τα συντρίμμια του Ju 52 το οποίο αποτέλεσε το κύριο μεταγωγικό αεροσκάφος των γερμανών βρίσκονται στη νησίδα των Αγίων Θεοδώρων, στο κόλπο Χανίων. Το αεροσκάφος βρίσκεται αναποδογυρισμένο στο βυθό σε βάθος 6 μέτρων.

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania_14

 

Μαρτυρίες αναφέρουν ότι το Ju 52 βρέθηκε στο σημείο τη δεκαετία του ’70 από τράτα καθώς πιάστηκε και παρασύρθηκε από τα δίχτυα της.

 

Aviation-Archaeology-Grecce-Ju52-Chania-(21)

 

                                                                                                                                                                              Αρχείο: Ju52 Betriebsanleitung 1939
Aviation Archaeology Greece Ju52-manual-aircraft-wreck1
 
 

Ju52-Chania1

 

Απώλειες αεροσκαφών Αμερικάνικής κατασκευής στην Ελλάδα 1943 – 1946

Aviation-Arcaeology-logoΑπώλειες αεροσκαφών Αμερικάνικής κατασκευής στην Ελλάδα 1943 – 1946

Επιμέλεια: Νίκος Καρατζάς www.aquatec.gr

Ο κατάλογος αφορά  αεροσκάφη Αμερικάνικης κατασκευής που απωλέσθηκαν στην Ελληνική επικράτεια και τα όρια της. Η ταξινόμηση της λίστας πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με την πιθανή γεωγραφική θέση κατάρριψης όπως αυτή αναφέρεται στις λίστες του Joe Baugher.

Σε καμία περίπτωση δεν είναι πλήρης και κάθε νέα πληροφορία που θα προκύπτει θα προστίθεται σε αυτόν.

Οπωσδήποτε κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα και ευελπιστούμε σε υποδείξεις και στοιχεία από τον αναγνώστη προκειμένου να εντοπιστούν και να διορθωθούν.

Απώλειες αεροσκαφών Αμερικάνικής κατασκευής στην Ελλάδα 1943 – 1946, σε μορφή PDF.

North_American_B-25_Mitchell

 

Β-25 Mitchell 1942 – 1945

Aviation-Arcaeology-logo

Απώλειες αεροσκαφών Β-25 Mitchell  1942 – 1945.

Επιμέλεια: Μανώλης Μπαρδάνης

 

North American B-25 Mitchell

North_American_B-25_Mitchell

Απώλειες αεροσκαφών Β-24 Liberator 1942 -1945

Aviation-Arcaeology-logoΑπώλειες αεροσκαφών Β-24 Liberator  1942 -1945.

Πηγή: aces.safarikovi.org

 

Consolidated Liberator B-24

b24-liberator

Ιθάκη

Aviation-Arcaeology-logoΥπό κατασκευή

Τα συντρίμμια του αεροσκάφους βρίσκονται βυθισμένα στο Ακρωτήριο Άγιος Ιωάννης Ιθάκης.

Aviation-archaeology-Greece-Aircraft-wreck-1

Στο βυθό βρίσκονται τρία τμήματά σε κάποια απόσταση μεταξύ τους, τα οποία περιλαμβάνουν πιθανώς δύο κινητήρες και το ουραίο τμήμα του αεροσκάφους. Μετά από έρευνα που πραγματοποίησε ο Τηλέμαχος Μπεριάτος εξετάζεται το ενδεχόμενο  τα συντρίμμια να ανήκουν σε γερμανικό αεροσκάφος Junkers Ju 88.

Tο πηδάλιο, ο κάθετος σταθεροποιητής, τα elevators και το wing tip έχουν αποκολληθεί, αλλά οι διαστάσεις διατομής της ατράκτου στο σημείο ένωσης με την ουρά, οι αναλογίες του οριζόντιου σταθεροποιητή και η θέση του πηδαλίου είναι μερικές λεπτομέρειες που συγκλίνουν στον τύπο.

Com_

 

ToJu88 σχεδιάστηκε για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός μέσου βομβαρδιστικού με υψηλές ταχύτητες ενώ ταυτόχρονα να έχει την δυνατότητα καθέτων εφορμήσεων. Ο σχεδιασμός ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1936, με υπεύθυνους τους WH Evers  και Alfred Gassner.

junkers-ju-88-bomber-06

Το πρωτότυπο του Junkers Ju 88Α / Ju 88V12 πέταξε για πρώτη φορά στις 21 Δεκεμβρίου, 1936, με κινητήρες από την Daimler-Benz DB 600A, με απόδοση 1.000 ίππων. Δυστυχώς κατά την δοκιμή το πρωτότυπο συνετρίβη. Ένα χρόνο μετά, τον Σεπτέμβριο του 1937, ολοκληρώθηκε ένα νέο πρωτότυπο στο οποίο χρησιμοποιήθηκαν κινητήρες Junkers Jumo 211, με απόδοση 1.200 ίππων.

Το πρωτότυπο Ju 88 τον Μάρτιο του 1939 θέτει, ορίζει, νέο ρεκόρ μεταφέροντας 2 τόνους σε μία κυκλική διαδρομή 1000 χιλιομέτρων με μέση ωριαία ταχύτητα 320mph/517kph.

Η Junkers Flugzeug und Motorenwerke AG σταμάτησε την παραγωγή το 1945. Η συνολική παραγωγή του Ju88 έφτασε τα 10.774 αεροσκάφη.

 

Aiplane-wreck-greece-Ithaki

Η κατάδυση από όπου προέρχονται και οι φωτογραφίες πραγματοποιήθηκε το 2001 από τους Χρήστο Μπαρούχα, Μάκη Σωτηρόπουλο και Νίκο Καρατζά.

Air Navigation manual αεροσκαφών B’ Παγκοσμίου πολέμου

Aviation-Arcaeology-logo

Air Navigation manual – Bοηθήματα πλοήγησης αεροσκαφών B’ Παγκοσμίου πολέμου

  • Air Navigation manual- Army Air force Training Command. Μπορείτε να ‘κατεβάσετε’ το αρχείο σε μορφή PDF από το Aviation Archaeology Library

 

  • Patin Peilanlage - Παρουσίαση του μηχανισμού εύρεσης και χάραξης πορείας Patin που έφεραν τα γερμανικά αεροσκάφη.

Savoia Marchetti – SM79

Aviation-Arcaeology-logo

enlish flag The Savoia-Marchetti SM.79 Sparviero (Italian for “Sparrowhawk”) was a three-engined Italian medium bomber with a wood-and-metal structure. Originally designed as a fast passenger aircraft, this low-wing monoplane, in the years 1937–39, set 26 world records that qualified it for some time as the fastest medium bomber in the world. It first saw action during the Spanish Civil War and flewon all fronts in which Italy was involved during World War II. It became famous and achieved many successes as a torpedo bomber in the Mediterranean theater.

The SM.79 was an outstanding aircraft and was certainly the best-known Italian aeroplane of World War II. It was easily recognizable due to its distinctive fuselage dorsal “hump”, and was well liked by its crews who nicknamed it Gobbo Maledetto (“damned hunchback”). It was the most widely produced Italian bomber of World War II, with some 1,300 built, remaining in Italian service until 1952.

During the WW2, the Italian airplanes or seaplanes at first they used torpedoes from the Regia Marina used by the MAS, in diameter 450 mm, 5.75 m length and weight 900 kg with 200 kg warhead. The S. 79 SPARVIERO was chosen as most able to perform the launch maneuver.
Later the great size, the lack of maneuverability, the need to get closer to the target and the presence of the enemy fighters advised to create special torpedoes nicknamed silurotti, of smaller length (about 3 m.), and of less weight (about 450 kg.) but with the same explosive (about 200 kg. of TNT), which could permit to defend themselves from the attacks of the enemy fighters. [1]

SM 79 Photos

Savoia Marchetti-79_SM79

Greek flag  Ιταλικό βομβαρδιστικό από τον Β’ Π.Π., Savoia Marchetti S.Μ.79 ΙΙΙ (BIS), (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις) είναι ένας ακόμα τύπος αεροπλάνου που βρίσκεται βυθισμένο στο νησί του Πόρου στον Αργοσαρωνικό, σε βάθος 60 μέτρων.

Ο εντοπισμός του σημαντικού αυτού ναυαγίου ανήκει στον επαγγελματία δύτη Νούλη Σπουρλάκο. Την ιδιαίτερα σημαντική πληροφορία μας είχε μεταδώσει εδώ και καιρό ο Νίκος Νικολόπουλος των Ionian Divers, τον οποίο και ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη του.

 Την πληροφορία επιβεβαίωσε ο Βασίλης Μεντόγιαννης κατά την διαμονή του στον Πόρο, πέρυσι ενώ συμμετείχε σε ερευνητική  αποστολή του Ινστιτούτου Εναλίων Αρχαιολογικών Ερευνών και της Εφορίας Εναλίων Αρχαιοτήτων, στο Μόδι.

 Η ομάδα που έκανε την πρώτη τεκμηρίωση του αεροσκάφους, με φωτογράφιση, και βιντεοσκόπηση, αποτελούνταν από τους Γιώργο Καρέλα, Βασίλη Μεντόγιαννη, Κωνσταντίνο Μηλιώνη, Δημήτρη Στράτο και Μαρία Λιβανού. 

H ταυτοποίηση του αεροσκάφους έγινε από τον Γιώργο Καρέλα, Βασίλη Μεντόγιαννη και  David Mc Donald. Οι πληροφορίες προήλθαν από το αρχείο του Ιστορικού ερευνητή Ferdinando D’Amico.

 

Οι φωτογραφίες προέρχονται από τις καταδύσεις ομάδας του Aviation Archaeology in Greece. Την ομάδα αποτελούσαν οι: Αρετή Κομηνού (φωτογραφία), Χρήστος Τσιπόκας, Τάσος Χατζηλιάδης, Νίκος Καρατζάς.

Aviation Archaeology in Greece _savoia marchetti sm 79

Κείμενο: Γιώργος Καρέλας

Το ναυάγιο του Πόρου είναι το με εργοστασιακό αριθμό MM.22293 Savoia Marchetti 79bis και κατασκευάστηκε από την εταιρεία SIAI-Marchetti, το έτος 1940 Ήταν ένα από τα 79 αεροπλάνα του τύπου αυτού που παρήχθησαν μαζικά την περίοδο εκείνη.  http://en.wikipedia.org/wiki/SIAI-Marchetti

Το αεροσκάφος αυτό παραδόθηκε στο Gruppo Aerosiluranti “Buscaglia” στις 2 Ιουνίου του 1944 με πολλές μετατροπές από το αρχικά κατασκευασθέν που έγιναν μετά τον Σεπτέμβριο του 1943 σύμφωνα με τις προδιαγραφές των S 79bis.
Το βράδυ της 4ης Αυγούστου 1944 το αεροσκάφος με κυβερνήτη τον Marcello Perina, συγκυβερνήτη τον Gianfranco Neri , μηχανικό τον Marcello Manfrino, ασυρματιστή τον Giuseppe Apolloni και πυροβολητή τον Franco Zanchi απογειώθηκε από το αεροδρόμιο της Ελευσίνας μαζί με άλλα 7 αεροπλάνα του Gruppo με στόχο να πλήξουν συμμαχική νηοπομπή αποτελούμενη από 30 εμπορικά πλοία συνοδευόμενα από 4 πολεμικά βορειοδυτικά της πόλεως Πτολεμαΐς της Λιβύης. (σημερινή Ad Dirsyah).
Λόγω των δυσμενών καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν μόνο 3 αεροσκάφη του Gruppo μπόρεσαν να εντοπίσουν το κομβόι και μάλιστα κατάφεραν να πλήξουν το εμπορικό πλοίο Samsylarna (τύπου Liberty).

Σύμφωνα με το ημερολόγιο της μονάδας 5 αεροπλάνα επέστρεψαν με ασφάλεια, ένα προσγειώθηκε στην Κρήτη και ένα αγνοούνταν σε θαλάσσια περιοχή κοντά στην Κρήτη. Το τελευταίο που έλαβε μέρος στην επιχείρηση είναι το αεροπλάνο του Πόρου που αναγκάστηκε να προσθαλασσωθεί λόγω έλλειψης καυσίμων…. Όλα τα μέλη του πληρώματος διασώθηκαν από την Γερμανική ακτοφυλακή.

Επίσης σε έρευνα με side scan sonar στην περιοχή από την ομάδα του Πανεπιστημίου Πατρών με επικεφαλής τον καθηγητή Γιώργο Παπαθεοδώρου βρέθηκε κοντά στο ναυάγιο του αεροπλάνου αντικείμενο που ομοίαζε με τορπίλη, πράγμα που αν επαληθευτεί σημαίνει ότι το αεροπλάνο όπως έγινε γνωστό δεν κατάφερε να βρει τα συμμαχικά πλοία και δεν προέβη σε καμιά επιθετική ενέργεια, έγινε απόρριψη της τορπίλης πριν την προσθαλάσσωση, πράγμα απόλυτα λογικό για την περίσταση.

Από ότι φαίνεται πρόκειται για το αεροπλάνο που πραγματοποίησε αναγκαστική προσθαλάσσωση στις 5 Αυγούστου του 1944 και το οποίο ανήκε στο Gruppo Aerosiluranti Buscaglia Faggioni της Aeronautica Nazionale Repubblicana.
Η A.N.R. ιδρύθηκε τον Σεπτέμβρη του 1943 -αμέσως μετά την ανάληψη καθηκόντων του στρατηγού Pietro Badoglio και την συμμετοχή της Ιταλίας στις Συμμαχικές Δυνάμεις- αλλά ιδρύθηκε για να συνεχίσει τον πόλεμο στο πλευρό της Γερμανίας.
Το Gruppo Aerosiluranti Buscaglia Faggioni έδρασε από τις 14 Οκτωβρίου 1943 έχοντας σαν βάση του την Κορυτσά της Αλβανίας.

[1] https://en.wikipedia.org/wiki/Savoia-Marchetti_SM.79

Β-24 Liberator Wongo Wongo

Aviation-Arcaeology-logo

                                                          On August 1,1943, 178 B-24 launched a famous raid against Ploiesti as part of Operation Tidal Wave.

 

Έρευνα: Γιώργος Καρέλας, Νίκος Καρατζάς

Κείμενο: Νίκος Καρατζάς

Την 1η Αυγούστου 1943 το Β24D με σειριακό αριθμό 42-40563, της 512ης  Μοίρας βομβαρδισμού με πιλότο τον Brian W. Flavelle και δεκαμελές πλήρωμα, βρισκόταν σε ύψος 2000 πόδια, νοτιοανατολικά της Κέρκυρας. Ξαφνικά παρουσιάστηκε «ταλάντωση» στο ένα φτερό με αποτέλεσμα το αεροπλάνο να “μπει” σε περιδίνηση και να συντριβεί στην θάλασσα……..

Τις πληροφορίες για την ύπαρξη αεροπορικού ναυαγίου είχε συλλέξει ο Γιώργος Καρέλας, ο οποίος ανέλαβε τη φωτογραφική αποτύπωση, τεκμηρίωση και  καταγραφή του ναυαγίου. Το αεροσκάφος τύπου Β24D Liberator, βομβαρδιστικό με το χαρακτηριστικό όνομα Wongo Wongo, της 376ης μονάδας βομβαρδισμού είχε ξεκινήσει από την Βεγγάζη της Λιβύης στα πλαίσια της αποστολής Tidal Wave με στόχο τον βαρβαρισμό των διυλιστηρίων στο Ploiesti της Ρουμανίας.

Είναι το πρώτο B24 που βρίσκεται στις Ελληνικές θάλασσες.

Λίστα με έξι B24 που έχουν χαθεί στον Ελληνικό θαλάσσιο χώρο:

41-24035    The Gremlin       Petty’s plane           Ελευσίνα

42-40563    Wongo Wongo   Flavelle plane         Κέρκυρα

42-40206         8 Ball             Buehl’s plane          Ελευσίνα

42-72844    Jackie’s Boy       Metzger’s plane      Ελευσίνα

Άγνωστο                                     Kidd’s plane            Μάλεμε – Κρήτη

42-72902           —-                Fallon’s plane          Ελευσίνα

 

Tidal wave

Ploesti_1Η επιχείρηση Tidal wave είχε σαν στόχο τον βαρβαρισμό πετρελαϊκών εγκαταστάσεων. Πιστεύεται ότι οι εγκαταστάσεις στο Ploiesti παρήγαγαν το 1/3 των αναγκών σε υγρά καύσιμα και προϊόντα πετρελαίου του Γερμανικού στρατού. Η επιχείρηση αυτή είχε τις μεγαλύτερες απώλειες της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας – USAAF, σε αποστολές Ευρωπαϊκού εδάφους. Στην διάρκεια της αποστολής χάθηκαν 54 αεροσκάφη με τα πληρώματα τους.

Η ημερομηνία της αποστολής αργότερα αναφέρθηκε σαν “Black Sunday”
512th liberator

Το έμβλημα της 512ης Μοίρας βομβαρδισμού

Το Β-24 "wongo Wongo" και το έμβλημα της 512ης Μοίρας βομβαρδισμού

Το Β-24 “wongo Wongo”

 

Την 1η Αυγούστου 1943 το Β24D με σειριακό αριθμό 42-40563, της 512ης Μοίρας βομβαρδισμού με πιλότο τον Brian W. Flavelle και δεκαμελές πλήρωμα , βρισκόταν σε ύψος 2000 πόδια, νοτιοανατολικά της Κέρκυρας. Ξαφνικά παρουσιάστηκε «ταλάντωση» στο ένα φτερό με αποτέλεσμα το αεροπλάνο να “μπει” σε περιδίνηση και να συντριβεί στην θάλασσα.

55903202_136168691941Σύμφωνα με την τότε αεροπορική εκπαίδευση των πιλότων η περιδίνηση θεωρείτο το τελευταίο στάδιο πριν την συντριβή ή εγκατάλειψη του αεροσκάφους, καθώς δεν υπήρχε κατάλληλη διαδικασία και τυποποιημένη μέθοδος αντιμετώπισης της.

Περιδίνηση – Spin

H περιδίνηση – “Spin” είναι μια ιδιάζουσα κατάσταση πτήσης η οποία κατά κανόνα θεωρείται η συνέχεια της απώλειας στήριξης του αεροπλάνου “stall”. Με τον όρο περιδίνηση ονομάζουμε την περιστροφή μιας πτέρυγας, έναντι της άλλης. Αυτό συμβαίνει όταν η περιστροφική κίνηση ενός σώματος ως προς τον άξονα του δεν διέρχεται από το Κέντρο Βάρους του σώματος αλλά από ένα τυχαίο σημείο του σώματος.

xploestib

 

Στην αποστολή Tidal wave τον Αύγουστο του 1943, μετείχαν 178 αεροσκάφη ιδίου τύπου. Μαρτυρίες από τα πληρώματα άλλων αεροσκαφών αναφέρουν ότι το αεροπλάνο «βούτηξε» απότομα αριστερά και λόγω του χαμηλού ύψους δεν υπήρχαν περιθώρια επαναφοράς με αποτέλεσμα την συντριβή του.

Αυτό ίσως δικαιολογεί και τα διάσπαρτα συντρίμμια του αεροσκάφους που βρίσκονται σε μεγάλη ακτίνα σε βάθος 30 μέτρων.

Aquatec_-B-24Liberator-IIWongo-WongoAquatec_-B-24Liberator-IIIΦωτογραφίες ναυαγίου: Γιώργος Καρέλας

 

Ως πιθανά αίτια συντριβής του αεροσκάφους αναφέρεται η χειροκίνητη μεταφορά καυσίμων - improper manual fuel transfer.

b24-liberator Το πρωτότυπο του Β24, βομβαρδιστικού μεγάλης ακτίνας δράσης, πρωτοεμφανίστηκε το 1939, ως XB-24. H σειρά D αναπτύχτηκε το 1941-42, με παραγωγή 2738 αεροσκαφών. Οι βελτιώσεις σε σχέση με τις προηγούμενες σειρές αφορούσε την βελτίωση των μηχανών, την ανανέωση των πτερυγίων (Davies Wings) με 15% μικρότερη αντίσταση και την τοποθέτηση/αντικατάσταση νέων οπλικών συστημάτων.

Αν και μπορούσε να καλύψει μεγάλες αποστάσεις με βαρύ φορτίο (max Weight 27210 kg), οι πιλότοι μιλούσαν για ένα βαρύ αεροπλάνο με πολλές δυσκολίες στον χειρισμό και στους ελιγμούς.

ploesti008

 

 

Χαρακτηριστικά Β24 Liberator

libaretor-spec

 

Ευχαριστούμε τον Γιώργο Καρέλα για τις πληροφορίες την παραχώρηση των φωτογραφιών.

Φωτογραφίες: USAAF

Βιβλιογραφία:

  • Β-24 Liberator Units of the 15th Air Force,  Robert F Dorr
  • Flight manual B-24D Airplane

B24_Flight_Manual_Cover

 

  • Ντοκιμαντέρ για την δράση και την ιστορία των B-24 στην διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

movie-camera

 


 

 

  • Tidal Wave operation, Ploiesti

movie-camera

 


 

Πηγές Internet: