Bristol Beaufighter TF Mk.X – Kefalonia Island

Aviation Arcaeology logo new

 

 

Bristol Beaufighter TF Mk.X – Kefalonia Island

1 Αυγούστου 1944

Σύμφωνα με το ημερολόγιο επιχειρήσεων (Operations Record Book – ORB) της 252 Μοίρας της R.A.F. (Middle East Command), την 1η Αυγούστου 1944 σχηματισμός 4 αεροσκαφών απογειώνεται από την αεροπορική βάση κοντά στη Βεγγάζη, Λιβύη (“StationBerka”, Benghazi, Libya) για να εκτελέσει επιθετική αναγνώριση στα παράλια της δυτικής Ελλάδας.

Στις 08:20 και στη θέση 38°38’Β, 20°45’Α ο σχηματισμός χωρίζεται σε δύο ζεύγη (αεροσκάφος «B» με το «H» και το «R» με το «K») όπως είχε σχεδιαστεί, προκειμένου να ερευνηθούν διαφορετικές ζώνες. Το «B» φέρει ρουκέτες 60 λιβρών (60lb, 27 κιλών περίπου), ενώ τα υπόλοιπα ρουκέτες των 25lb (11 κιλών περίπου), πλέον των πυροβόλων τους.

No.252 Squadron RAF badge (Spartan  Shield)

 

No.252 Squadron RAF badge (The Spartan Shield)

Εντοπισμός και Επιδρομή

Στις 08:36 το πρώτο ζεύγος εντοπίζει δύο πλοία τα οποία θεωρήθηκαν ως σκάφη συνοδευτικά στόλου τύπου «F» (Flottenbegeleiter, a.k.a. “F” boat), μισό μίλι νοτίως της νήσου Οξειάς, στο βόρειο άκρο της εισόδου του Πατραϊκού Κόλπου. Το αεροσκάφος «H» εφορμά με το πυροβόλο σε ένα από τα πλοία και την ίδια στιγμή το αεροσκάφος «B» επιχειρεί να επιτεθεί στον άλλο στόχο αλλά αποτρέπεται από την προσέγγιση του πλοίου εντός του καταφυγίου του – την υψηλή ακτογραμμή της Οξιάς, έτσι απομακρύνεται εκτελώντας αριστερόστροφο κύκλο. Το αεροσκάφος «Β» παρατηρεί το «Η» να προσθαλασσώνεται στη θέση 38°14’Β, 20°54’Α καθώς επίσης και την πνευστή σωστική λέμβος που διέθετε, με ένα άτομο εντός αυτής και άλλο ένα στο νερό να την προσεγγίζει. Τα αντιαεροπορικά πυρά είναι έντονα και το «Β» υφίσταται ζημιές στο αριστερό φτερό και στην ουρά οπότε αποφασίζει να επιστρέψει στην βάση του.

 

Beaufighter raid off Kalymnos. IWM  (C 4035)

Beaufighter raid off Kalymnos. IWM (C 4035)

 

Το άλλο ζεύγος αεροσκαφών μετά τον διαχωρισμό του σχηματισμού, συνεχίζει την σάρωση κατά μήκος της ακτογραμμής της νήσου Κάλαμος. Περίπου 5 λεπτά αργότερα εντοπίζει ένα σκάφος ανοιχτά της Οξειάς. Το αεροσκάφος «R» εφορμά πρώτο βάλλοντας με το πυροβόλο επιτυγχάνοντας πιθανά πλήγματα και έπειτα εκτοξεύοντας ζεύγος ρουκετών τα αποτελέσματα των οποίων δεν έγινε δυνατό να παρατηρηθούν. Τα αντιαεροπορικά πυρά είναι πλέον τόσο έντονα που το ίδιο αεροσκάφος πλήττεται, συγκεκριμένα στη βάση της δεξιάς πτέρυγας. Τότε το αεροσκάφος «Κ» ακολουθεί με ριπές του πυροβόλου του αλλά κατά την απομάκρυνση διαπιστώνει καπνό προερχόμενο από τον αριστερό κινητήρα, οπότε ενημερώνει μέσω του ασυρμάτου ότι χτυπήθηκε και ότι αλλάζει πορεία προς την Ιταλία, ενώ το αεροσκάφος «R» ενημερώνει ότι θα το συνοδεύσει. Όμως όταν στις 09:00 το «Κ» καταπέφτει στη θέση 38°00’Β, 20°57’Α το «R» υπερίπταται πάνω από το σημείο διαγράφοντας κύκλους για κάποια ώρα αλλά δεν βλέπει παρά συντρίμμια και μια αναποδογυρισμένη σωστική λέμβο.

No.252 Squadron off Preveza collier  BACCHUS. IWM (C3815)

No.252 Squadron off Preveza collier BACCHUS. IWM (C3815) 

 

No.252 Squadron attacking CantZ501  in Preveza, 1943. IWM (CM 5296)

No.252 Squadron attacking CantZ501 in Preveza, 1943. IWM (CM 5296) 

Η τύχη των πληρωμάτων

Οι απώλειες της ημέρας ήταν μεγάλες, καθώς ο πιλότος του «LZ 530» J.D. Clark ήταν ένας από τους πιο πολλά υποσχόμενους στην Μοίρα, ενώ για το πλήρωμα του «NE 636» αυτή ήταν η πρώτη επιχειρησιακή έξοδος.

Αργότερα στα υπηρεσιακά μητρώα ο CharlesG.G. Davis πιλότος του NE 636/Η αρχικά αναφέρεται ως αιχμάλωτος πολέμου στην Γερμανία, στο POWStalagLuftcampno.7 ενώ μεταγενέστερα επέστρεψε σώος στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 13 Μαΐου 1945. Ο G. Waller αναφέρεται επίσης αιχμάλωτος αλλά και αυτός επέστρεψε στην Αγγλία.

Beaufighter raid in the Aegean sea.  IWM (C 4250)

Beaufighter raid in the Aegean sea. IWM (C 4250) 

 

Συνοπτικά, τα αεροσκάφη του 252 Squadron RAF Middle East Commandπου έλαβαν μέρος στην περιπολία ήταν:

Aircraft “B” «NE 254» Pilot S/L I.B. Butler, Nav. I.P. Cowl

Aircraft “H” «NE 636» Pilot W/O Charles Gordon Goodwin Davis, Nav. Sgt. George Norman Waller

Aircraft “R” «LZ 133» Pilot F/O J.A.T. Macintosh, Nav. R.H. Alderton

Aircraft “K” «LZ 530» Pilot P/O J.D. Clark, Nav. F/L E.A.C. Young

 

Eκ των οποίων κατέπεσαν τα:

1. BristolBeaufighterTFMk.X «NE 636/Η» (Νο.252 SqnRAF) από ΑΑ πυρά, στη θέση 38°14’Β, 20°54’Α.

2. BristolBeaufighterTFMk.X «LZ530/Κ» (Νο.252 SqnRAF) από ΑΑ πυρά, στη θέση 38°00’Β, 20°57’Α.

Οι πληροφορίες, η επεξεργασία και η επιμέλεια προέρχονται από έρευνα που πραγματοποίησε ο Τηλέμαχος Μπεριάτος, 2012-2015.

No. 252 Μοίρα RAF

Αεροσκάφη της αποτέλεσαν απόσπασμα που επιχειρούσε από την Μάλτα από τον Μάιο 1941, εξοπλισμένο με τα πρώτα μαχητικά της έκδοσης BeaufighterMk.IC- βαρέα μαχητικά μακρού βεληνεκούς, που ανέλαβαν υπηρεσία. Αυτά αποδείχτηκαν τόσο αποτελεσματικά εναντίον θαλάσσιων στόχων, αεροσκαφών και στόχων ξηράς που η CoastalCommand έγινε ο κύριος χρήστης του Beaufighter, αντικαθιστώντας τα πλέον παρωχημένα Beaufort και Blenheim. Στις 15 Ιουνίου 1941 το Μεσογειακό απόσπασμα αναδιοργανώθηκε σε Μοίρα. Επιδρομές σε νηοπομπές και παραθαλάσσιους στόχους στην Ανατολική Μεσόγειο διεξάγονταν από βάσεις στην Αίγυπτο (στο Idku) ως τμήμα της Νο.272 Μοίρας και στις 14 Νοεμβρίου 1941 η Νο.252 ανασυστάθηκε. Μετά από την κατάληψη αεροδρομίων στη Λιβύη στις αρχές του 1943, η Μοίρα διεξήγαγε θαλάσσιες περιπολίες γύρω από την ηπειρωτική Ελλάδα και την Κρήτη και τον Φεβρουάριο 1945 μεταφέρθηκε στην Ελλάδα όπου παρέμεινε έως την 1η Δεκεμβρίου 1946 όταν διαλύθηκε οριστικά.

Οι κωδικοί της Μοίρας (Squadroncodes) ήταν οι εξής:

«GW»                                  Απρίλιος 1939 – Σεπτέμβριος 1939

«PN»                                    Νοέμβριος 1940 – Μάιος 1941

«BT»                                    Μάιος 1941 – Νοέμβριος 1942

Αεροσκάφη που χειρίστηκε:

BeaufighterMk.IC              Μάιος 1941 – …

BristolBeaufighterMk.X   Ιούνιος 1944 – Δεκέμβριος 1946

 

(Ιστορία της Μοίρας: http://www.raf.mod.uk/history/252squadron.cfm)

(Φωτογραφίες: Imperial War Museum – IWM, UK)

CANT z506, Παξοί – Paxi Island

Aviation Arcaeology logo new

 

 Κείμενο: Νίκος Καρατζάς

 

Greek flagΜέρη Ιταλικού υδροπλάνου εντοπίστηκαν στη θαλάσσια περιοχή των Παξών από το καταδυτικό κέντρο Paxos Oasis Sub.  Από την ανάλυση των φωτογραφιών που στάλθηκαν σε εμάς πιθανολογείται ότι τα μέρη του αεροσκάφους προέρχονται από CANT z506.

 

Aviation Archaeology in Greece _cant z_SM79

 

CANT z506 : Wingspan: 26 m      Length: 19 m

Στην περιοχή του ναυαγίου βρίσκονται και οι τρεις μηχανές του αεροσκάφους. Πρόκειται για αεροπορικούς κινητήρες του εργοστασίου Alfa Romeo μοντέλο 126 RC.34. Ο σχεδιασμός των κινητήρων Alfa Romeo 126 RC.34 είναι βασισμένος στους αγγλικούς κινητήρες Bristol Jupiter και Bristol Pegasus.

 

Alfa Romeo 126 RC 34 _Paxi Greece

 

Την περίοδο 1934- 1944, κατασκευάστηκαν περίπου 11.000 μονάδες και χρησιμοποιήθηκαν σε όλα τα Ιταλικά βομβαρδιστικά κατά την περίοδο του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου.

Cant z506 Aviation Archaeoligy in Greece

 

 

Το CANT z506 ήταν εφοδιασμένο με πολυβόλα Breda SAFAT των 12.7 mm όπως αυτό που απεικονίζεται στη φωτογραφία το οποίο βρέθηκε στο σημείο του ναυαγίου.

savoia-marchetti-sm-79-Gun1

To Breda SAFAT των 12.7 mm είχε βάρος 29 κιλών, ολικό μήκος 139 cm και μήκος κάννης  80 cm.

breta Safat

 

 

enlish flagAircraft wreckage possibly from CANT z506 identified by divers in the Paxi island, Ionian sea (Paxos Oasis Sub). Among the wreckage, found the three aircraft engines. These engines are Alfa Romeo Variant 126 RC.34.

Alfa Romeo built/designed a range of aircraft engines based on the Bristol Jupiter and Bristol Pegasus designs, designated Alfa 125Alfa 126Alfa 127Alfa 128Alfa 129 and Alfa 131. All these essentially similar engines were mainly fitted to Italian bombers in World War II, Alfa Romeo building around 11,000 units between 1934 and 1944.

Cant z506 - Paxi Greece

     Above: Aircraft wing fuel tanks are a major component of aircraft fuel systems

The Italian engine designation system includes a suffix indicating major components or attributes. The most common were R for Riduttore - reduction gear and C for Compressore - compressor/supercharger, followed by a number indicating the rated altitude in hundreds of metres, two speed superchargers were indicated by a double figure such as 10/34. [1]

 

breta-Safat

The CANT Z.506 Airone (Italian: Heron) was a triple-engine floatplane produced by CANT from 1935. It served as a transport and postal aircraft with the Italian airline “Ala Littoria”. It established 10 world records in 1936 and another 10 in 1937. During World War II it was used as a reconnaissance aircraft, bomber and air-sea rescue plane, by the Italian Regia Aeronautica and Regia Marina, Aeronautica Cobelligerante del Sud, Aeronautica Nazionale Repubblicana and the Luftwaffe. The military version revealed itself to be one of the best floatplanes ever built. Despite its wooden structure it was able to operate in very rough seas. A number of Z.506S air-sea rescue aircraft remained in service until 1959.[3]

Cant_Z506_on_Sicily_beach_front_1943

CANT z506

In the war against Greece it was used against coastal targets and the Corinth canal. It played an important part in the conquest of many Greek islands, including CorfuCephalonia and Zante. Due to its vulnerability against fighters, it was restricted to use by ‘recce’ units (Squadriglie da Ricognizione).[9]Later in the war, it was used in maritime patrol and air-sea rescue missions. The 506 was often forced to land in Spain, due to engine failure, combat damage or a lack of fuel. A special air-sea rescue version, the Z.506S Soccorso, was produced; it was used in small numbers by the Luftwaffe. [3]

[1] https://en.wikipedia.org/wiki/Alfa_Romeo_125
[2] https://en.wikipedia.org/wiki/Savoia-Marchetti_SM.79
[3] https://en.wikipedia.org/wiki/CANT_Z.506

Reggiane Re.2002 – Corfu Island

Aviation Archaeology in Greece

 

By : Pierre Kosmidis

http://pierrekosmidis.blogspot.gr

Rare Reggiane Re.2002 “Ariete” Italian WW2 fighter aircraft found intact in Corfu Island, Greece

 

A freediver shot an underwater video of an Italian Reggiane Re.2002 Ariete fighter aircraft, which was found recently in excellent condition in Corfu Island, Greece.
It is just the second WW2 Italian aircraft found in Greece, the other one being a unique SM79 “Sparviero”, in Poros Island, Greece.
The Reggiane Re.2002 Ariete was an Italian fighter-bomber developed during World War II.
The aircraft was a further development of the Re.2000, with some of the modifications that already had been introduced in the Re.2001.

The aircraft was mainly used by the Regia Aeronautica (Royal [Italian] Air Force), but it also saw limited use with the German Luftwaffe, who used it against the French resistance.

In September 1941, the Italian Air Force ordered 200 aircraft, delivery of which began in March 1942. The aircraft equipped the 5° Stormo and 50° Stormo, although the engine problems hadn’t been fully solved.
The first batch of 100 aircraft were delivered by July 1943, but only part of the second batch was delivered before the armistice with the Allies.
The squadrons equipped with Re.2002s saw a great deal of action with the Allied landings in Sicily although they also suffered many losses.
During the first four days, when the Italian Air Force tried to attack allied ships, 14 aircraft were destroyed by British Spitfire Mk Vs.
Allied bombing raids and strafing of airfields destroyed many aircraft on the ground. Due to the lack of fuel, the Re.2002s were only used sporadically, often equipped with three 250 kg or 100 kg bombs.
Some of the last skirmishes took place on September 3, 1943, when the British 8th Army landed at Calabria. Fifteen Re.2002s from 5° Stormo attacked the landing force. Three pilots were killed; among them was Giuseppe Cenni, the commander of the unit.
A Reggiane Re 2002 at Taliedo in early 1945, bearing German markings in preparation for delivery to a German Luftwaffe Schlachtgruppe.
The Germans had shown interest in buying 300 Re.2002s before the Armistice.
They planned to use the German produced BMW 801 radial engine in order to eliminate the deficiencies with the Piaggio engine, but Reggiane could not satisfy the demand, and none were delivered.
However, some 40 “factory-fresh” Re.2002s along with 20 aircraft requisitioned from operational stocks were taken over by the Germans after the Italian armistice, and used against the French resistance.
Some Re.2002s were used by units that fought on the Axis side after the Italian Government surrendered to the Allies.

 

Heinkel-He.111Leros Island

Aviation Archaeology in Greece

 

 

 

 

Under Construction….

Aviation archaeology Greece

 

Aerial Bomb AN-M64

Aviation Archaeology in Greece

 

 

Έρευνα – Επιμέλεια κειμένου: Νίκος Καρατζάς

 

Greek flag Στη διάρκεια ερευνητικών καταδύσεων στα «Ναρκοπέδια Σαρωνικού» εντοπίστηκαν νότια της νησίδας Πατρόκλου (Γαϊδουρονήσι) δυο βόμβες ΑΝ-Μ64, τύπου G.P.(General Purpose) αμερικάνικης κατασκευής. Από τις βόμβες έχει αποκολληθεί το ουραίο τμήμα το οποίο και εντοπίστηκε σε κοντινή απόσταση.

Aviation Archaeology Greece _aquatec.gr

 

Οι AN-M64 χρησιμοποιήθηκαν σαν βόμβες γενικής χρήσης 500lb, με εκρηκτικό φορτίο που αποτελούνταν από 267 lbs TNT ή 274 lbs “Σύνθεση Β”. Ήταν βαμμένη σε χρώμα χακί με μια κίτρινη ρίγα για τη σήμανση του κέντρου βάρους.

Aviation Archaeology Greece _aquatec.gr

Το ελάχιστο ασφαλές ύψος ρίψης ήταν τα 2500 πόδια. Στα έγγραφα της USAAF αναφέρεται η χρήση της AN-M64 σε στόχους όπως σιδηροδρομικές γραμμές, γέφυρες, μικρά σκάφη, αποβάθρες.

M64-bombdata

Βόμβες ΑΝ-Μ64 έφεραν βομβαρδιστικά αεροσκάφη τύπου Β-17, Β-24 καθώς και Β-26 Marauder.

b17-loading-bombs-into-bay-

Από τα αρχεία βρέθηκαν δυο επιθέσεις αμερικάνικων αεροσκαφών εναντίον γερμανικών στόχων που να δικαιολογούν την παρουσία των βομβών στο σημείο. Η πρώτη επίθεση προέρχεται από το Ημερολόγιο Πολέμου της 21. U_Jägerflottille και αναφέρεται στον βομβαρδισμό των πλοίων BULGARIA και DRACHE στα νότια του Σουνίου από αεροσκάφη Bristol Blenheim την 3.1.1943.

Από τα αρχεία του German Naval Group Command South αναφέρεται επίθεση από αεροσκάφη Vikers Welligton 
ενώ άλλη αναφορά σαν αεροσκάφη επιδρομής αναφέρονται τα B-26 Marauder όπου στην συγκεκριμένη επιδρομή καταρρίφθηκε 
το Β-26 FK375/D ‘Dominion Revenge’ c/n 41-7396. http://aviationarchaeology.gr/?p=196

report

 

 

 

Aviation Archaeology Greece

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η δεύτερη αναφέρεται σε επιδρομή βομβαρδισμού του Λιμένα Πειραιώς και του αεροδρομίου Χασάνι στις 17.11.1943 από Β-17 με πορεία προς το στόχο επάνω από το Λαγονήσι και εγκατάλειψη επάνω από την Πελοπόννησο.

Καταδυτική ομάδα:

  • Αρετή Κομηνού
  • Τάσος Χατζηλιάδης
  • Παναγιώτης Βλέτσας
  • Τάσος Τσαλαβούτας
  • Κώστας Μιχάλαινας
  • Γιώργος Κολίκης
  • Αποστόλης Κυπραίος
  • Νίκος Καρατζάς

 

enlish flagThe American version of the 500 lb general purpose bomb was the AN-M64. It’s explosive charge consisted of either 267 lbs of TNT, 262 lbs of Amatol, or 274 lbs of Composition B. The AN-M64 was painted olive drab with a 1″ yellow stripe marking the center of gravity, with a stripe around the nose and rear of the bomb. It was 57″ long and 14″ in diameter with a 0.3″ thick steel casing.
The minium safe drop altitude listed for the AN-M64 was 2500 feet. USAAF documentation listed target examples of: “Steel railroad bridges, subways, concrete docks, light cruisers”.

aerial-bombs

http://www.303rdbg.com/bombs.html

The General Purpose (GP) bombs used in the early missions were fitted with quarter second delay tail fuses with an extra tenth of a second fuse in the nose. In a report in December 1942, after the raid on Lille, it was calculated that 30 percent of the bombs dropped had failed to explode
because the arming mechanisms had frozen up after being exposed the damp conditions on the airfields overnight. Standard Operating Procedure was soon changed so that fuses were installed just before take off. Eventually, to avoid accidents in landing, fuses were to be inserted only when the bombs
were securely fixed into the aircraft.

Saronic 13_12_2015
In 1943, a new set of GP bombs were produced: the M57 250lb, M64 500lb, M65 1000lb and M66 2000lb. These accounted for most of the bombs dropped in the final year of the war. In January 1945, experts recommended 250lb GP bombs to be used against synthetic oil plants,
ammunition dumps and oil storage facilities. the 100lb bomb was recommended for attacking railway yards and runways.

The team:

  • Areti Kominou (photos)
  • Nikos Karatzas
  • Tasos Hatziliadis
  • Panagiotis Vletsas
  • Tasos Tsalavoutas
  • Kostas Michalenas
  • Tolis Kipreos
  • George Kolikis

 

 

 

 

B-24 Liberator Losses in Greece 1942-1945

Aviation-Arcaeology-logo

 

 

Research: Manolis Bardanis
info@naxosdiving.com

 

enlish flag The list refers to aircraft type Liberator B-24 which lost in the Greek territory and its limits. The collection of data was based on documents from several Missing Air Crew Reports (MACR), and Operational Record Books (ORB) of the RAF, SAAF and USAAF, as well as additional information from the internet and the literature mentioned below.
Where it was possible information cross checked with claims by German pilots, whose names and units belonging are recorded in the list.
Perhaps the list is not complete and any new information that arises will be added to it.
Certainly some mistakes are inevitable and hopefully instructions and data from the reader will help to identify and correct.

Losses relating to aircraft of the following units:
RAF: 40Sqn, 160Sqn, 178Sqn. 214Sqn.
SAAF: 31Sqn, 34Sqn.
USAAF: 8thAF/44BG/67BS, 8thAF/389BG/567BS, 9thAF/93BG/329BS, 9thAF/98BG/343BS, 9thAF/98BG/415BS, 12thAF/376BG/512BS,
12thAF/376BG/513BS, 12thAF/376BG/514BS, 15thAF/376BG/514BS, 15thAF/461BG/767BS, 15thAF/485BG/829BS.

b24-liberator

Επιμέλεια: Μανώλης Μπαρδάνης
info@naxosdiving.com

Greek flagΟ κατάλογος αφορά σε αεροσκάφη τύπου B-24 Liberator που απωλέσθηκαν στην Ελληνική επικράτεια.
Η περισυλλογή των στοιχείων βασίστηκε στα ΑΒ serials στα Operational Record Books (ORB) και σε αρκετές πληροφορίες από το διαδίκτυο και την βιβλιογραφία που αναφέρεται.

Επίσης όπου ήταν δυνατόν οι πληροφορίες διασταυρώθηκαν με τις καταρρίψεις που φέρονται να έκαναν οι Γερμανοί πιλότοι, τα ονόματα των οποίων καθώς και οι μοίρες που ανήκαν, μαζί με κάποια ακόμη στοιχεία καταγράφηκαν στον κατάλογο.
Πιθανόν ο κατάλογος να μην είναι πλήρης και κάθε νέα πληροφορία που θα προκύπτει θα προστίθεται σε αυτόν.
Οπωσδήποτε κάποια λάθη είναι αναπόφευκτα και ευελπιστούμε σε υποδείξεις και στοιχεία από τον αναγνώστη προκειμένου να εντοπιστούν και να διορθωθούν.

Συνοπτικά οι απώλειες αφορούν σε αεροσκάφη των μοιρών:

RAF: 40Sqn, 160Sqn, 178Sqn. 214Sqn.
SAAF: 31Sqn, 34Sqn.
USAAF: 8thAF/44BG/67BS, 8thAF/389BG/567BS, 9thAF/93BG/329BS, 9thAF/98BG/343BS, 9thAF/98BG/415BS, 12thAF/376BG/512BS,
12thAF/376BG/513BS, 12thAF/376BG/514BS, 15thAF/376BG/514BS, 15thAF/461BG/767BS, 15thAF/485BG/829BS.

H εργασία σε μορφή PDF

PDF file                                                                          B-24-Liberator-losses-in-Greece-1942-1945

Aircraft Engines – Crete

Aviation-Arcaeology-logo

 

Οι κινητήρες βρίσκονται στον Άγιο Νικόλαο – Κρήτη, σε μικρή μεταξύ τους απόσταση και σε βάθος 20 μέτρων. Η φωτογραφική αποτύπωση πραγματοποιήθηκε από την ομάδα NGUE ενώ η ταυτοποίηση από τους Μανώλη Μπαρδάνη και Νίκο Καρατζά.

Ο πρώτος πρόκειται για κινητήρα BMW 132 radial 9 cyl, από τους βασικούς τύπους κινητήρα που υποστήριζαν τα αεροσκάφη Junkers 52. Ο δεύτερος κινητήρας πιθανολογείται ότι πρόκειται για Bristol Pegasus. Κινητήρα Bristol Pegasus φέραν πολλά συμμαχικά αεροσκάφη όπως επίσης και κάποια Ju 52 στους κινητήρες πτερυγίων.

Στην ευρύτερη περιοχή δεν υπήρχαν υπόλοιπα συντρίμμια αεροσκάφους. Αυτό ενισχύει το σενάριο ότι οι κινητήρες βρέθηκαν στο σημείο μετά από απόρριψη (φερτά).

 

BMW-132T-2-web

 

 

Bristol

Junkers 52 – Dias Island_Crete

Aviation-Arcaeology-logo

 

Αναφορά κατάρριψης τριών γερμανικών μεταγωγικών αεροσκαφών Ju 52, στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ηράκλειου και νήσου Δίας.

Το αρχείο προέρχεται από το Ημερολόγιο Πολέμου της γερμανικής Ναυτικής Διοίκησης Κρήτης

 

Aviation Arcaeology greece Ju52 Crete

 

Στις 19 Δεκεμβρίου 1941 και κατά την επιχείρηση διάσωσης έλαβαν μέρος 7 πετρελαιοκίνητα, 1 ρυμουλκό από το Ηράκλειο, 1 κανονιοφόρος από το Ρέθυμνο. Μέχρι τις 14.00 περισυνελέγησαν 10 άτομα ενώ εντοπίστηκαν 2 πτώματα. Στην περιοχή της πτώσης εντοπίστηκαν 3 σωστικές σχεδίες. Πιθανολογείται η ύπαρξη νερού στα καύσιμα με αποτέλεσμα την πτώση των αεροσκαφών.

Junkers – Ju88, Ψαθούρα Σποράδες

Aviation-Arcaeology-logo

Παρουσίαση του Ju 88 από τον Βασίλη Μεντόγιαννη, το οποίο βρίσκεται βυθισμένο στον φάρο της νησίδας των Βόρειων Σποράδων Ψαθούρα.

ju_88_Aviation Archaeology in Greece

ju_88_Aviation Archaeology in Greece

H Ψαθούρα είναι η βορειότερη νησίδα των Βόρειων Σποράδων, με έκταση 771 στρέμματα. Πεδινή καθώς είναι με υψόμετρο 14 μέτρα στα βόρεια, διαθέτει φάρο από το 1895 με πύργο ύψους 25 μέτρων. Κοντά στον οποίο υψώνεται μεγάλος ξύλινος σταυρός που διακρίνεται από μακριά και σηματοδοτεί το μνημείο του Γεώργιου Φωτόπουλου, αρχιμουσικού του Ελληνικού Ναυτικού, που αποσύρθηκε στην νησίδα μετά την αποστρατεία του.
Μερικοί ερευνητές ταυτίζουν το νησί με την αρχαία Ευδημία. Στο έδαφος του υπάρχουν πολλά μάρμαρα που προέρχονται από αρχαία κτίσματα και μαρτυρούν ότι στην αρχαιότητα ήταν κατοικημένο. Κοντά στην Ψαθούρα υπάρχει υποθαλάσσιο σβησμένο ηφαίστειο. Όπως σημειώνει ο Σαμψών το νότιο μέρος του νησιού έχει υποστεί καθίζηση, γιατί διακρίνονται μέσα στη θάλασσα ερείπια σπιτιών και χονδροειδή αγγεία. Στους περιηγητές είναι γνωστή ως Larsura, Arsura, L’ Arsura, Laazar, I. Plane και I. Plane – Arsura.

ju_88_Aviation-Archaeology-Greece

Διαβάστε το κείμενο σε μορφή PDF

Ju88, Ψαθούρα

Ενημερώσεις AAG

Aviation-archaeology-in-Greece-3

 

 

Πρόσφατες δημοσιεύσεις -Recently Published

 

 

Τελευταίες ενημερώσεις – Latest Updates